Fatima

Het is halverwege de middag. De tram is zo goed als leeg. Ik laat mijn kaart stempelen en ik schud als een hond het regenwater van me af. Daarbij word ik nieuwsgierig gadegeslagen door een peuter met zwarte ogen en twee stijve zwarte vlechtjes bovenop het hoofd.

,,Kom jij hier zitten?'', vraagt ze trouwhartig. ,,Heel graag'', zeg ik, vereerd door haar gastvrijheid. Haar moeder, met een volle boodschappentas op schoot, voelt zich in verlegenheid gebracht. Er daalt een blos over haar gehoofddoekte gezicht. Ze knikt in de richting van het kind. ,,Fatima is vriendelijk tegen iedereen'', zegt ze verontschuldigend. ,,Dat is een goede gewoonte'', antwoord ik, terwijl ik plaatsneem op de bank voor het tweetal.

Het kleine meisje begint dadelijk druk tegen me praten. ,,Ik ben verkouden'', vertelt ze trots. ,,Mijn neus zit vol snot. En nou heb ik een zakdoek!'' Uit haar jas haalt ze met grote inspanning een zakdoek tevoorschijn van verfrommeld papier, die ik uitvoerig bewonder. ,,Hij is om je neus te snuiten'', legt ze uit. ,,Wil jij jouw neus snuiten met mijn zakdoek?'' Dat gulle aanbod sla ik af. ,,Ik zou wel willen'', zeg ik, ,,maar het kan niet, want ik ben niet verkouden.'' Ze gaat op haar stoel staan en onderwerpt mijn neus aan een grondige inspectie. ,,Heb jij geen snot?'' Hulpeloos haal ik mijn schouders op. ,,Nee'', zucht ik, ,,geen druppel.''

Tijdens de hele tocht blijft ze opgewonden. Ze neuriet en klapt in haar handen. Ze zuigt haar wangen vol lucht en blaast die vervolgens leeg. Ze kondigt aan dat ze tot tien gaat tellen, maar raakt de draad kwijt bij zeven. Ze lacht mij stralend toe en vertoont alle kunstjes die ze kent.

We stappen bij dezelfde halte uit. Ik ga als eerste naar buiten, terwijl ik het klaphekje openhoud voor Fatima's moeder. Die dreigt, doordat ze zowel de enorme tas als het kind draagt, haar evenwicht te verliezen. Met één voet op het trapje staat ze vervaarlijk te wankelen. Ik steek mijn handen uit en neem het kleine meisje van haar over.

Maar nauwelijks heb ik Fatima in mijn armen getild, of de deuren klappen onverbiddelijk dicht. Verbijsterd zie ik de tram met Fatima's moeder aan boord uit de straat verdwijnen. ,,Mama!'', krijst Fatima. Ze begint hartverscheurend te snikken. Haar veilige kinderwereld stort in. ,,Stil maar'', zeg ik, ,,stil maar.'' We gaan nu meteen naar mama toe.' Ik zet het op een hollen, door de stromende regen, in de richting van de volgende tramhalte. ,,Mama'', jammert Fatima diep ellendig, ,,ik wil naar mama!''

Mijn haar hangt in natte slierten voor mijn ogen. De panden van mijn jas fladderen achter me aan en het zweet breekt me uit, terwijl ik kusjes druk op het voorhoofd van Fatima. ,,Jij bent mijn lieve kleine vogeltje'', hijg ik, al rennend, ,,mijn musje, mijn meesje, mijn kuikentje.''

Voetgangers met paraplu's versperren me de doorgang, maar ik weet ze in een snelle slalombeweging te ontwijken. Tot tweemaal toe moet ik wachten voor een rood licht. Fatima is intussen tot bedaren gekomen. Ze huilt niet meer. Ze hangt om mijn hals alsof het zo hoort en ze wiegt heen en weer met elke beweging die ik maak. Blijkbaar heeft ze zich geschikt in het onvermijdelijke. Ik voel haar vochtige wang tegen de mijne. Na een sprint van zes huizenblokken stuit ik op haar moeder. Die staat kalm naar ons uit te kijken.

,,Het spijt me'', zeg ik buiten adem. ,,Ik wou alleen maar helpen. En toen gingen opeens de tramdeuren dicht. U moet verschrikkelijk in angst hebben gezeten, want u kent me helemaal niet. Ik zou weleens een gevaarlijke crimineel kunnen zijn, die kindertjes bij hun moeder vandaan rooft!'' Ze schudt gedecideerd haar hoofd. ,,Ik wist dat u zou komen'', zegt ze. Glimlachend strekt ze haar armen uit naar het kind. ,,Fatima, hier is je mama!'', roep ik geestdriftig. Maar Fatima geeft geen teken van herkenning. Als ik haar wil optillen, valt ze tegen mijn borst terug. Fatima is in diepe slaap.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden