Fascinatie voor psychokillers

Een zondaar. Een moordenaar. Een tweevoudig moordenaar. Grote favoriet voor Oscars is zondag: There will be blood.

De grote Oscarfavoriet dit jaar is ’There Will Be Blood’ van Paul Thomas Anderson (37). De Amerikaanse scenarist en regisseur die in totaal acht Oscarnominaties kreeg, boekte eerder groot succes met de ensemblefilm ’Magnolia’ waarin het aan het slot kikkers regende, een verwijzend naar de tweede bijbelse plaag. ’Er zal bloed zijn*’ is de niet mis te verstane verwijzing naar de eerste plaag, als water in bloed verandert. En het moet gezegd: bijbelse proporties zijn welbesteed aan de regisseur. Daniel Day-Lewis laat het gedurende twee uur en veertig minuten donderen en bliksemen als de olieboorder die oliebaron wordt, een gulzige, slinkse, eenzame man die met een waas voor de ogen op zijn doel af gaat. Een zondaar. Een moordenaar. Een tweevoudig moordenaar. Velen dachten bij het zien van het Amerikaanse olie-epos aan Irak.

En is het niet frappant dat in die andere Oscarfavoriet, ’No Country For Old Men’ van de broers Joel en Ethan Coen die eveneens acht nominaties kreeg, ook een enge moordenaar rondsluipt, een psychokiller vertolkt door Javier Bardem? Ook hier is het landschap kaal en leeg, zoals je dat van klassieke westerns gewend bent. Een zak met geld is genoeg om de boel in gang te zetten. Daarna krijg je de achtervolgers. De mannen met pistolen. De moordenaars. En alsof dat nog niet genoeg neowestern is, zien we ook in ’The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford’ van Andrew Dominik (twee nominaties) een poging om de oude legende van outlaw Jesse James nieuw leven in te blazen. Brad Pitt speelt de rover en moordenaar Jesse James, die door een hijgerige fan, Robert Ford, op de hielen wordt gezeten, en uiteindelijk door hem wordt vermoord.

De zongebrande Billy the Kid van Richard Gere in ’I’m Not There’ (een nominatie), de Bob Dylan-biopic van Todd Haynes, is er een lieverd bij. Toch gaat achter dit personage ook een 19de eeuwse Amerikaanse moordenaar schuil, een legendarische bandiet met een zeer moordlustige reputatie. Een slimmerd ook die vaak uit gevangenissen wist te ontsnappen, zo gaat het verhaal, tot hij door zijn oude vriend, sheriff Pat Garrett, in de kraag werd gegrepen. Bob Dylan speelde begin jaren zeventig een rol in ’Pat Garrett & Billy the Kid’ van Sam Peckinpah. De film is een van de vele klassieke westerns die Amerika telt. Het genre wordt dit jaar met allerlei variëteiten verrijkt. Zelfs ’Into the Wild’ (twee nominaties), de nieuwe film van Sean Penn waarin een talentvolle Amerikaanse student en atleet van de ene op de andere dag alles achter zit laat, en liftend op pad gaat naar Alaska om in de wildernis te gaan leven, schuurt als verhaal over een eenzaam ronddolende held in een maagdelijk landschap tegen het genre van de neowestern aan. Al is een existentialistisch drama natuurlijk ook goed.

Opvallend is dat regisseurs als Paul Thomas Anderson, Joel en Ethan Coen, Todd Haynes en Sean Penn niet tot de Hollywoodmachinerie behoren. De genomineerde filmmakers zijn eerder auteurs, regisseurs die hun eigen scenario’s schrijven en in hun films hun eigen visies loslaten. In ’There Will Be Blood’ spelen een olieboorder en een religieuze fanaticus de hoofdrollen. De mannen hebben elkaar nodig, maar kiezen er toch voor om elkaar te bestrijden, tot er bloed vloeit, veel bloed.

’There Will Be Blood’ van Paul Thomas Anderson verschijnt op 28 februari in de bioscoop, ’I’m Not There’ van Todd Haynes op 13 maart en ’Into the Wild’ van Sean Penn op 24 april.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden