Fargo, maar dan zonder de essentie van Fargo

De bekendste zwangere vrouw in de filmgeschiedenis - naast Mia Farrow's Rosemary maar die is in 'Rosemary's baby' zwanger van de duivel en dus niet helemaal serieus te nemen - is Marge Gunderson (meisjesnaam Olmstead) in 'Fargo', de zwarte misdaadkomedie van de broers Coen, nu omgewerkt tot een tv-serie, hier sinds vorige week te zien op Netflix.

De door Frances McDormand gespeelde politierechercheur was een lichtpuntje voor iedere zwangere vrouw die zich door toegenomen bloeddruk en afgenomen beweeglijkheid niet naar huis wilde laten jagen; voorloopster van de latere, even pragmatische zwangere Juno in 'Juno'.

Marge slikt met opgewekte glimlach haar ochtendmisselijkheid weg, terwijl ze sporen naspeurt ('Jeez, that's a good lead!') tussen drie lijken in de sneeuw in Minnesota. Ze laat zich de door lieve echtgenoot Norm op het bureau bezorgde broodjes goed smaken, ook al heeft ze net moeten constateren dat de dode automobilist een kogel met zijn hand niet heeft kunnen afweren. En ze houdt het hoofd er altijd bij. 'Jee Lou', zegt ze tegen haar assistent die te snel iets concludeert over een nummerbord, 'ik weet niet zeker of je daar wel 100 procent goed politiewerk levert.'

Tikkeltje trage maar opmerkzame Marge was de ziel van Fargo, stadje én film, en leverde McDormand terecht een Oscar op.

Maar Marge ontbreekt in de vorige week op Netflix van start gegane tv-bewerking van 'Fargo'. Er is nog wel een vrouwelijke rechercheur in de tv-versie maar die is jonger, onzekerder en vooral niet zwanger. Wel zwanger is de vrouw van de agent die het loodje legt in de eerste aflevering, maar die is heel anders zwanger: thuis namelijk, tobbend over de kleur van de babykamer.

'Fargo' zonder Marge is als zeg maar 'Columbo' zonder Columbo, 'Twin Peaks' zonder Dale Cooper, of 'Borgen' zonder Brigitte Nyborg.

Het is bovendien niet alleen een gemis, het is ook een teken aan de wand. Het is verleidelijk om de eliminatie van Marge Gunderson te zien als exemplarisch voor de ontwikkeling van de populaire tv-series, wier helden door de jaren heen steeds maffer en moorddadiger zijn geworden, van 'The Soprano's' tot 'Dexter' en 'Breaking Bad'.

Wie zit er te wachten op nog weer een weirde tv-serie over 'goede mannen die slechte dingen doen' en dat het dan grappig uit de hand loopt?

Had in de jaren negentig een film als 'Fargo' Marge nog nodig om het kinderlijke geweld van Steve Buscemi, Peter Stormare en die zaagmachine een beetje aards, droogkomisch in te bedden, nu krijgen we gewoon nog meer kinderlijk geweld van Billy Bob Thornton en die zaagmachine en that's it. Toch een beetje saai.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden