Review

'Familie? Dat is als er iemand op bezoek komt'

,,Ik ben op de wereld omdat mijn vader en moeder dat gedaan hebben. Daar kon ik ook niets aan doen. Maar ik vind het wel leuk.'' Dat zegt een pleegkind op de vraag: waarom besta ik, in het boek 'Missen we iets?' over de levensvragen van uit huis geplaatste kinderen.

Ik, de ander, geluk, blijdschap, verdriet en dood, daar kan elk kind iets over vertellen -als het daar zin in heeft. Pleegkinderen -in groepen, gezinshuizen of bij pleeggezinnen- hebben door de moeilijkheden thuis en de scheiding met vader en moeder al vroeg levenswijsheid op gedaan, tegen wil en dank. Kinderen moeten ergens anders wonen omdat hun ouders niet in staat zijn om hen goed op te voeden, omdat ze verslaafd zijn, in de war, of ziek. Het kan helpen bij de verwerking van wat ze hebben meegemaakt, dachten hulpverleners, om hen te interviewen over 'levensbeschouwelijke vragen': waarom ben ik er, waarom ben ik hier, wat is goed, wat is kwaad, en bij wie hoor ik? Voor kinderen die uit huis zijn geplaatst is die laatste vraag heel belangrijk. Hoe lang ze ook van huis weg zijn, het gevoel dat ze bij hun eigen familie horen en niet bij de pleegfamilie of de leefgroep, blijft. ,,Het zijn andere soorten kinderen hier. Voel je je echt niet thuis. Je hebt twee broers en een moeder. Nou dat is van je echte familie.'' Het vervelende is dat je als pleegkind die familie zo weinig ziet. Maar pleegkinderen blijven trouw, al zijn ze thuis zelfs mishandeld of in de steek gelaten. ,,Ik wil graag weer naar mijn familie op bezoek'', zegt een kind. Een ander heeft zich inmiddels erbij neergelegd dat het de vader of moeder niet vaak kan zien. ,,Familie? Dat is als er iemand op bezoek komt.'' ,,Ze zijn al twee keer niet geweest. En het is wel een halfjaar geleden'', zegt een treurig meisje van zeven. Toekomst, voor thuiswonende kinderen iets vaags en vers, lijkt voor pleegkinderen veel dichterbij. Immers, morgen kunnen ze wel weer ergens anders wonen. Een jongen van 9 uit een behandelgroep: ,,Eerst woonde ik nog bij iemand en toen weer bij iemand toen weer bij iemand en zo kwam ik steeds verder. En nu ben ik hier en blijf ik hier wonen anders moet ik telkens iemand leren kennen en dat vind ik niet leuk.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden