Faithfull kerft Kurt Weill

AMSTERDAM - Ze was op tournee in Berlijn, waar haar huidige repertoire is geworteld. Ze keerde nu weer terug naar Ierland, waar ze tegenwoordig woont. Zo deed zich de mogelijkheid voor van een korte tussenstop in Amsterdam, waar men nog altijd zielsveel van haar houdt. Dinsdagavond gaf Marianne Faithfull een eenmalig optreden in het uitverkochte Muziektheater.

'As tears go by' smeekt iemand uit het publiek als Marianne Faithfull na een uur aan haar tweede toegift wil beginnen. Zij wuift het verzoek met een eenvoudig handgebaar weg en zingt a capella een schrijnend lied over 'love and whisky, that made her old and grey'.

Marianne Faithfull is pas 49 jaar, maar innerlijk en uiterlijk getekend door haar vroegere misbruik van sterke drank, hard drugs en minnaars, door mislukte huwelijken en come backs, door klinieken, nabije sterfgevallen en een zelfmoordpoging in haar meest duistere levensfase, eind jaren zestig. Pas sinds tien jaar weet zij haar roemruchte leven weer in goede banen te leiden en daarmee kreeg ook haar zangcarrière een indrukwekkend vervolg.

In 1990 zag ik haar voor het laatst optreden. Het was óók in Amsterdam en wel in Theater Carré. Daar zong zij 'As tears go by' toen wel. Maar die prachtvertolking had toch weinig meer te maken met het nummer dat haar Rolling Stones-gabbers Keith Richards en Mick Jagger in 1964 voor haar schreven en waarmee zij op slag wereldberoemd werd. Het liet zich toen, 25 jaar geleden, immers nog interpreteren als de zieleroerselen van een naïef, dromerig pubermeisje dat haar onschuldige tranen droogt. Met haar aangetaste, gebroken stem en haar bleke, fragiele gelaat duidde diezelfde tekst in 1990 een volwassen vrouw, die de tragiek van het leven heeft leren kennen en het lachen verleerde. In datzelfde Carré-concert zong zij nieuw en al ouder poprepertoire, maar ook een lied van Edith Piaf en verschillende jaren dertig-standards, daarbij sober begeleid door alleen een gitarist. Juist met zulke nummers maakte zij indruk, omdat het haar zo op het lijf geschreven leek. In een interview gaf zij toen al aan dat zij dan wel geen nieuwe Lotte Lenya of Marlène Dietrich wenste te zijn, maar dat zij zich wel bijzonder goed thuis voelde in de sfeer van de tijd en traditie van met name Kurt Weill.

De afgelopen jaren heeft zij zich verder in dit geliefde repertoire verdiept, wat uiteindelijk heeft geleid tot het programma 'Marianne Faithfull sings Kurt Weill', waarmee ze dinsdag voor één concert in Nederland was. Daarin koos zij wederom voor de eenvoud van slechts één begeleider: pianist Paul Trueblood. Hij begeleidt haar vaardig in een tiental nummers van Weill, meestal op tekst van Bertolt Brecht. Die zijn, zo becommentarieert zij tussen haar liedjes door, speciaal voor haar in het Engels vertaald. Daaronder zijn grote klassiekers als 'Alabama Song', 'Pirate Jenny' en Surabaya Johnny'. Heel wat vocalisten hebben dit repertoire zangtechnisch beter vertolkt, maar niet vaak kreeg het de emotionele kracht die Faithfull eraan meegeeft. Dit niet alleen dank zij haar doorleefde stemgeluid, maar ook door haar grote podiumuitstraling. Soms gaat zij gewoon even zitten en laat enorme stiltes vallen, alsof zij zich niet realiseert dat zij voor een bomvolle zaal optreedt. Ze neemt afwisselend kleine slokjes van haar bronwater en haar cognac. “It's just a question of balance”, heeft ze dan al gezegd in een van de vele schalkse toespelingen op haar levenswandel. Ze steekt een sigaret op en maakt die vervolgens na een paar diepe halen weer uit. Kuchend staat ze weer op en beweegt zich op haar hoge hakken over het podium alsof zij minstens tien jaar ouder is. Op zulke momenten zou je haast medelijden met haar krijgen, wanneer haar stem op essentiële ogenblikken barst. Maar dan recht zij plots haar rug en staat er opeens weer die krachtige zangeres. Zij kerft een volgend lied van Kurt Weill of een van de spaarzame andere nummers die zij in dit concert vertolkt, waaronder de klassieker 'Boulevard of broken dreams' en 'Don't forget me', van haar overleden vriend en collega Harry Nillson, die zij uitvoerig gedenkt. Maar ook haar eigen lied 'She', als enige afkomstig van haar recente cd 'A secret life'. In dat lied over een treurende vrouw zingt zij dat 'the day turns to night'. Gelukkig bleek wederom dat voor Faithfulls eigen leven en carrière nagenoeg het tegenovergestelde geldt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden