Extreem geweld bij Tarantino, en bij Shakespeare

Woedend was Quentin Tarantino, toen een Engelse tv-journalist hem vorige week doodgemoedereerd vroeg naar de relatie tussen filmgeweld en echt geweld. De Amerikaanse regisseur van 'Reservoir Dogs', 'Pulp Fiction', 'Jackie Brown', 'Kill Bill', 'Death Proof' en 'Inglourious Basterds', die om bloedfonteinen bepaald niet verlegen zit, had het de afgelopen twintig jaar al zo vaak aangehoord en uitgelegd. Schoon genoeg had hij van het suggestieve gedoe. Als mensen zijn standpunt wilden weten, moesten ze hem maar googelen.

Het waren twee mannen die niet nader tot elkaar kwamen. Aan de ene kant de journalist die zat te vissen naar een actuele discussie over 'gun control' in de VS, en de rol van geweld in films. Aan de andere kant de filmmaker die eindelijk eens gewoon over zijn film wilde praten.

De Amerikaanse première van Tarantino's slavernij-epos 'Django Unchained' was uit respect voor de slachtoffers van het bloedbad in Newtown al afgeblazen. Na testscreenings had Tarantino bepaalde, als te gruwelijk ervaren scènes in zijn film al aangepast dan wel verwijderd. En in een Amerikaans radioprogramma had hij het praten over films al een afleiding genoemd van de werkelijke problemen, dat waren volgens de regisseur 'gun control' en 'mental health'.

Natuurlijk is Tarantino een provocateur. Hij weet hoe controversieel het gebruik van het woord 'nigger' is, en toch gebruikt hij het in zijn film ruim honderd keer - dat weten we inmiddels van enthousiaste tellers.

Het is een ingewikkelde kwestie. Amerikaanse films zijn extreem gewelddadig. Neem 'Killing them Softly', waarin glamourboy Brad Pitt met een mitrailleur zwaait alsof het een parfumfles is. In 'Gangster Squad' gooien idolen als Sean Penn en Ryan Gosling de beuk erin. Je zou graag geloven dat het in de bioscoop een functie heeft, en dat er sprake is van catharsis. Daar hebben we het in ieder geval graag over als het over het bloedvergieten bij Shakespeare gaat, of als we kijken naar Caravaggio's gruwelijk afgehakte hoofd van Medusa, en het bloed dat uit haar hals klotst. Bij Tarantino's tot in de puntjes uitgedachte wraakfantasieën denk ik wel eens aan dat soort grote kunstenaars. Een andere Engelse tv-journalist vroeg het hem deze week, of Tarantino niet eens Shakespeare wilde doen. Goed idee. Goede vraag ook.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden