Extra dagje winkelen in Moskou

door Fred Troost

De charme van soberte en ingetogenheid vergrootte het contrast: Hollandse warmte tegen Russische kilheid.

Ze hadden het zo graag net even iets anders gezien, in Kwintsheul. Er zaten ook ploegen in de lotingsbokaal die wél uitzicht op een positieve uitkomst boden. Maar helaas, op het getrokken kaartje stond: ZC Zvevda Zvenigorod.

De Russische ploeg is favoriet om de EHF-Cup te winnen. In het team spelen zeven internationals die vorig jaar nog wereldkampioen werden en dit jaar tweede waren bij het EK. Vorige week waren deze gegevens uitvergroot, zodat iedereen in het Westlandse dorp ervan doordrongen was dat het nietige Kwintsheul gisteren aantrad tegen het machtige Rusland.

Op voorhand boezemden de Russinnen vrees in. Ze zouden potig, robuust en struis zijn. Ze verwerden in de voorbereiding tot machtige mastodonten tegen wie verzet zinloos was. Kwintsheul wist het zeker: geen eer tegen te behalen.

Dan kun je als coach verbaal tegenstribbelen. Maar zelfs dat deed René Romeijn, die vorige week zijn contract bij Quintus met een jaar verlengde, niet. Hij afficheerde zijn ploeg bij voorbaat als kansloos. ,,We gaan proberen een zo goed mogelijk resultaat neer te zetten en we zien wel hoever we komen’’, sprak hij. Waarna de club zich enthousiast op bijzaken richtte: aan de wedstrijd van volgende week in Zvenigorod, dicht bij Moskou, (er gaan zestien supporters mee) wordt een extra dag sightseeing voor de selectie vastgeknoopt. Speelster Yvette Broch in een Westlandse huis-aan-huis-krant: ,,Ik verwacht dat het dit seizoen onze laatste Europese trip wordt.’’

Het is misschien een realistische benadering van de club die in eigen land ongeslagen is, maar in die status buitenlands haar grenzen kent. Het tekent de internationale krachtsverhoudingen in het clubhandbal. Quintus is de enig overgebleven Nederlandse ploeg in een van de Europese competities; de rest is allang door ploegen uit échte handballanden van het veld geblazen. De meiden uit het kassendorp vonden hun club bij de laatste zestien terug tussen acht Oost-Europese teams, drie Spaanse en vier ploegen uit sterke landen als Duitsland, Frankrijk en Denemarken. Blijf in dat geweld maar eens overeind.

En dus was Quintus gisteren kansloos; het werd 31-34. Misschien was de hartelijke ambiance van de Westlanders – charmante gastvrijheid in een decor van gemoedelijkheid – het enige wapen tegen de kille Russische ploeg, die zich geen moment liet afleiden. Ook dat al na zes minuten de Russische keepster er wegens een zware overtreding af moest, bracht Zvenigorod niet uit het evenwicht.

Quintus begon sterk, leidde tot 10-9, maar toen werd het 10-13 en was het feest wel over. Op wilskracht en vechtlust bleef de schade beperkt en dus was de uitslag nog alleszins redelijk. De conclusie moet zijn dat Quintus naar vermogen speelde, maar dat souplesse, snelheid en hard werken onvoldoende opwogen tegen de potentie van het Russische fysieke spel.

Quintus vliegt er volgende week in Rusland dus wel uit. De ploeg eindigde in de Nederlandse competitie als eerste, is in de play-offs favoriet voor de landstitel en mag dan volgend jaar weer Europees spelen, net als dit jaar eerst in de Champions League en als afvaller verder in de EHF-Cup. Als Quintus zich al inschrijft, maar dat is volgens voorzitter Ron Moerkerk is dat geen vraag (zie kader).

Het aanstaande vertrek van Quintus’ enige topspeelster Maura Visser naar Denemarken kan evenmin een belemmering zijn. Het is wél de illustratie van het probleem hoe Nederlandse topclubs bij de Europese top aansluiting kunnen vinden. Niet dus.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden