EXPOSITIE

'Jurassic Polderland', tot en met 8 september in het Natuurmuseum, Gerard Noodtstraat 121, Nijmegen. Openingstijden: maandag tot en met vrijdag van 10.00 tot 17.00 uur, zondag van 13.00 tot 17.00 uur. Daarna in andere musea.

Vinden we dat erg?

Nee. De aaibaarheidsfactor van deze dieren is niet hoog. Een zieke zeehond, een besmeurde zeevogel of een aangereden ree weet altijd wel een gevoelige snaar te raken, maar een platgereden pad laat ons koud. Veel mensen weten niet eens dat er in Nederland slangen rondkruipen. Onbemind maakt blijkbaar ook onbekend.

Maar ís het verdwijnen van de reptielen en amfibieën uit Nederland erg?

Nee, eigenlijk ook niet. De ironie wil dat de betekenis van de dieren in ecosystemen zo marginaal is geworden dat we ze nauwelijks zullen missen. En toch:“Als een dier verdwijnt, is er meestal iets groters aan de hand”, zegt J. Steendam. “Dan is zijn biotoop aangetast. De boomkikker is bijvoorbeeld een belangrijke indicator voor de toestand van de moerasgebieden.”

Steendam is de samensteller van de expositie 'Jurassic Polderland; reptielen en amfibieën in Nederland'. Een tentoonstelling met een hoog didactisch gehalte. Veertien panelen met elk een eigen thema, zoals 'liefde', 'kleur' of 'gevaar', geven een indruk van leven en dood van de bedreigde dieren. Veel plaatjes en mooie foto's, maar ook cartoons en vooral veel stukjes tekst vertellen interessante en leuke weetjes over de reptielen en amfibieën.

En die zijn er in overvloed. Want de diertjes halen de raarste trucs uit om in dit kikkerland te overleven. De ringslang vertolkt bijvoorbeeld een perfecte sterfscene als hij wordt vastgepakt: hij begint te stuiptrekken, rolt op zijn zij, laat zijn tong uit zijn bek hangen, en gaat er vervolgens als een speer vandoor als zijn belager hem loslaat. De boomkikker past zijn huidskleur aan de omgevingstemperatuur aan: wit als het heet is en donker op koude dagen. Het mannetje van de vroedmeesterpad wikkelt de pasgelegde eitjes in een streng om zijn poten en beschermt ze zo totdat ze uitkomen. En wist u dat de adder slechts zeven maaltijden per jaar nuttigt? Kleine kans dus dat hij hongerig is als u net langsloopt.

Het verhaal van de bedreiging komt op de expositie nauwelijks aan de orde. “Mensen weten niets van reptielen en amfibieën”, zegt Steendam. “Hun kennis houdt op bij het kikkervisjes vangen van vroeger. Dan hoef je met watervervuiling of versnipperde woongebieden niet aan te komen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden