Experiment ’Van Zon’ is tragische mislukking

De eerste uitzendingen van ’X-Factor’ zijn vaak nog wel aardig. Dan is het nog niet zo gelikt allemaal, vinden de optredens nog niet plaats in een studio met live-publiek en zien we tenminste weer eens een reeks kansloze figuren aan ons voorbij trekken. De afzeik-modus waarin de jury in die fase gaat zitten is ten opzichte van die types dan ook prima te verdedigen:

,,Sorry, hoor”, zei Gordon tegen twee beroerd zingende supermarktmedewerkers. ,,Het was net een cursus spellen voor beginners. Hahahaha!”

Jammer is dat X-factor seizoen 3 (vrijdag, RTL 4) zich niet zozeer meer richt op malloten die dolgraag een keer op televisie willen komen, maar vooral op mensen waar iets mee is.

Want welke van de 15.000 kandidaten visten ze er tussenuit: mensen met een zwaar verhaal. Een meisje van 16 dat al zwanger was, een vrouw die net iemand had verloren en een een jongedame met een hersentumor. Ik dacht dat ze die taak bij de publieken op zich hadden genomen, dat vermarkten van leed. Maar nee.

Een zekere mate van ellende doet het overal goed op tv.

De jury was vrijdag bovendien niet te beroerd om mee te denken met de kooplieden der emotie, die de makers natuurlijk zijn.

En dus lieten ze de met een hersentumor kampende Femke fijn doorgaan naar de volgende ronde.

,,t ’ Is bijna nu of nooit, hè? En bijna letterlijk ook voor jou”, zei medepresentator Martijn Krabbé vooraf tegen Femke, achter wiens zangkunst wij beslist geen x-factor zagen glinsteren. Voor ze begon zei de kandidate tegen de jury: ,,Maar ik wil er wel even bij zeggen dat ik geen voorkeursbehandeling wil.”

,,Femke”, zei Angela Groothuizen daarop, „we kunnen je één ding goed beloven: dat zullen we niet doen.”

De komisch bedoelde sketch-serie ’Van Zon op Zaterdag’ (VARA,, Nederland 1) zit er weer op. Dat betekent een fors aantal diepe zuchten op de zaterdagavond minder, want het idee van Erik van Muiswinkel en partners mag gerust worden beschouwd als een jammerlijke mislukking. Als wij het thuis goed hebben begrepen, was de opzet van ’Van Zon op Zaterdag’ om via het instrument humor de vloer aan te vegen met het gedachtengoed van vooral de PVV. Zoiets werkt niet, zoals we al eerder constateerden in het eenmalige protest tegen de Olympische Spelen in China, „Het Schone Schijnekenhuis”. Een politiek statement willen maken in een mal van geforceerd cabaret; het is bijna vragen om júist een stem op de PVV. Opmerkelijk aan deze beginnersfout is dat Van Muiswinkel toch zoetjesaan moet weten hoe je dat aanpakt. In zijn eigen theatervoorstellingen beheerst de cabaretier zijn vak wél.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden