Brexit in Birmingham

Expats in Birmingham: ‘We voelen ons een beetje verraden door de keuze voor een brexit’

Christine en Nicolas Guibert in hun penthouse in Birmingham. Beeld John Robertson

In Birmingham (1 miljoen ­inwoners) komt alles samen: post-industriële armoede, migratie en een enorme ­diversiteit. Er zijn witte ­wijken die een zo hard ­mogelijke brexit willen, maar de stad is ook de zetel van de Britse auto-industrie, die het na vertrek uit de EU hard te verduren krijgt. In de aanloop naar 29 maart bericht Trouw uit de tweede stad van Engeland. Vandaag: de Fransen.

Verraad is een woord dat in het Britse brexitdebat vooral in de mond wordt genomen door anti-Europeanen die vrezen dat de politici het resultaat van het referendum van 2016 niet zullen uitvoeren. Zelden wordt het gebruikt door hoogopgeleide Europese expats die al jaren in het Verenigd Koninkrijk werken en hun wereld nu zien veranderen.

Toch zeggen Christine en Nicolas Guibert, een Frans stel van begin 50, dat ze zich ‘een beetje verraden voelen’, door de Britse keuze. “Ik dacht dat de Engelsen rationele mensen waren met een volwassen democratisch systeem en dat was ook een reden om te komen,” zegt Nicolas, die tot voor kort een hoge managementpositie innam bij Jaguar Land Rover, JLR, de autofabrikant die voor een groot deel rond Birmingham in de West Midlands is gevestigd.

Zijn vrouw, die verschillende management- en marketingfuncties heeft vervuld, voegt toe: “Als we dit geweten hadden, waren we wellicht niet hiernaartoe verhuisd.” Het is een sentiment dat veel EU-burgers blijkbaar herkennen sinds de brexit-stemming. Uit cijfers die eind februari verschenen, bleek dat de netto immigratie uit de EU in het jaar 2018 tot september de laagste was sinds 2009: slechts 57.000 nieuwkomers, vergeleken met 189.000 op het hoogtepunt in 2015. Veel minder mensen komen, en meer gaan weg.

De Guiberts weten dat zij als gegoede wereldburgers weinig direct te vrezen hebben van brexit. Maar Nicolas, die nu op zoek is naar een nieuwe baan, zegt dat hij door de onzekerheid die ermee samengaat en toch ook de teleurstelling over de stemming, meer zal kijken naar banen buiten Groot-Brittannië. Hij is onlangs ingegaan op een afvloeiingsaanbod van JLR, dat moet inkrimpen.

Penthouse

Beiden zijn opgegroeid in gezinnen die de wereld rondreisden voor werk en zelf werkten ze in Oost-Europa, Zuid-Amerika en China, hij voor het Franse autobedrijf PSA. Hun drie kinderen wonen in Frankrijk en Chili. Hun penthouse in het Jewellery Quarter van Birmingham is gevuld met de memorabilia van hun reizen.

Vijf jaar geleden maakte hij de overstap naar JLR en kwamen ze naar Birmingham. Ze wilden dichterbij Parijs zijn waar een van hun kinderen woont en bij Orléans, waar hun statige familiehuis staat. Birmingham is vlakbij, zeggen ze. Zes vluchten per dag en net zo snel bereikbaar als Marseille per trein. “Het was aantrekkelijk voor ons om nog steeds in het buitenland te wonen, in een andere cultuur en taalgebied,” zegt Christine. “Maar we zijn hier wel meer thuis dan in China, waar je er nooit echt bij hoort, hoe interessant het ook was.” Nicolas: “Toch is Groot-Brittannië exotisch.”

De cultuurverschillen kwamen een beetje onverwacht, ondanks hun internationale ervaring. Van ver weg lijkt Europa veel meer een eenheid dan van dichtbij. “Als je buiten Europa woont, dan heb je het niet over Franse cultuur of Britse cultuur, je hebt het dan over Europese cultuur,” zegt Nicolas. Eenmaal in Engeland bleek het toch net iets anders te liggen. “Ik merkte dat ik op mijn werk minder serieus genomen werd dan mijn Duitse collega’s. Ondanks al mijn ervaring. Het clichébeeld heerst hier dat Duitsers efficiënte industriëlen zijn, terwijl Fransen bewonderd worden om cultuur en eten.”

Hij en Christine merkten dat je vanwege de vele overeenkomsten wel makkelijker een sociaal netwerk opbouwt in Engeland, maar dat je er dan toch niet helemaal bij hoort. “Ze hebben hun eigen kliek, waar je buiten staat,” zegt Nicolas. Veel van zijn Europese collega’s bij het inkrimpende JLR verlaten het bedrijf en het Verenigd Koninkrijk momenteel, zegt hij. “Het is niet de doorslaggevende factor, maar brexit speelt wel mee.”

Lees ook: 

‘Ooit stonken we naar curry, nu is dat het nationale gerecht’

De vorige aflevering in de serie Brexit in Birmingham: de Pakistanen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden