Excuses van de Socialistische Partij

Romana Abels werd lid van een tiental partijen om van binnenuit de verkiezingscampagne te verslaan. Vandaag: wel lachen, de SP.

Dat er telefoon van de Socialistische Partij zou komen, had ik natuurlijk wel verwacht. Lid worden van de SP was net ietsje spannender geweest dan lid worden van het CDA, of de PvdA, GroenLinks of VNL, net even enerverender dan de aanmelding bij 50Plus, Denk, D66 of de VVD. Op het aanmeldformulier van de SP stond dat het niet is toegestaan om ook lid van een andere partij te zijn. Dat was ik wel, en toch schreef ik mijn naam op.


Van wat volgde, was vooral de brievenbus getuige: in een onafgebroken reeks klepperden enveloppen, stencils en partijbladen het huis binnen, hele stapels. Maar het beloofde kennismakingsbezoek bleef lang uit, net als het verwachte royement. Dat schreef ik van de zomer in de krant.


Maar bij de SP gaat niet alles naar verwachting. Dat begon al met dat telefoontje. "Ik begrijp dat je een stukje hebt geschreven", zei ene Chris Schaeffer. Ik hield mijn adem in, maar over opzeggen zei hij niets. "Ik hoor dat je lid werd, maar nog niets hebt gehoord. Mijn excuses. Vind je het goed als ik persoonlijk je lidmaatschapskaart kom brengen?"

undefined

Nerveuzig

Schaeffer blijkt voorzitter van de SP-afdeling Amsterdam. Een zestiger, die bij zijn komst tegelijk iets kalms en iets nerveuzigs uitstraalt, als een caissière van Albert Heijn die winkelt in de Lidl. Zelf woont hij in Zuidoost, ruim een half uur rijden bij mij in West vandaan. Dat komt: West is een SP-zorgenkind. Een zwarte vlek. Dat er nog niemand bij me aan de deur kwam, heeft vooral daarmee te maken. Op het partijkantoor lag al wel een envelop met mijn naam erop, er was een lidmaatschapskaart gedrukt - er was alleen niemand geweest die tijd had het pakket bij me langs te brengen. Bij gebrek aan anderen wordt afdeling Amsterdam-West gerund door Hans van Heijningen, die behalve partijsecretaris ook vaste deelnemer is in zo'n beetje iedere partijcommissie die de SP kent. Noord en Oost lopen beter, zegt Schaeffer. "Laten we er geen doekjes om winden", zegt hij ook. "Ik weet dat je erover gaat schrijven. Ik vind dat wel lachen." Sindsdien log ik regelmatig in op SPnet, het interne partijnetwerk.

undefined

Welke woorden?

Vandaar dat ik kan melden dat op het partijcongres, aanstaande zaterdag, een stevige discussie zal worden gevoerd over het Koningshuis. Dat de partij daar geen voorstander van is, dat staat al vast: het gaat erom in welke woorden. De afdelingen Zaanstreek en Haarlem hebben voorgesteld dat in het verkiezingsprogramma komt te staan 'we willen van de monarchie af', maar Deventer wil 'op termijn willen we van de monarchie af', terwijl Zoetermeer 'het Koninklijk Huis speelt in de toekomst geen rol in ons staatsbestel' voorstelt en Alkmaar 'bij voldoende steun schaffen we de monarchie af'.


Het partijbestuur geeft de voorkeur aan het voorstel van de afdeling Amsterdam, die de zinsnede 'we streven naar een republiek' voorstelt. Vergeleken daarmee zal het debat over vrije dagen een peulenschil zijn. Het voorstel van de afdeling Velsen om de traditioneel socialistische 1 mei als vrije dag op te nemen, wordt net zo kort afgedaan als dat van Assen om op 22 april, de internationale dag voor moeder aarde, vrij te geven. Net als de VVD onlangs al deed, zegt het SP-partijbestuur: "We kiezen voor een officiële vrije dag op 5 mei, waarin we onze vrijheid en democratie vieren." Toch wel lachen, die Socialistische Partij.


Dit is de eerste wekelijkse column in de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen op 15 maart.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden