Ex-man Betancourt: Ingrid in de ban van geld en God

Het is al een aardig stapeltje: dat van kritische boeken over Ingrid Betancourt, ex-gijzelaar van de Colombiaanse boevenclub Farc. Drie Amerikaanse medegevangenen verweten Betancourt bazigheid en egoïsme en ook het verslag van ex-vriendin en gijzelaar Clara Rojas was niet gunstig. De Franse gezant die onderhandelde met de Farc vond haar ondankbaar.

Nu is er dan ’Ingrid et moi’, van Juan Carlos Lecompte, de echtgenoot van wie Betancourt binnen een jaar na haar vrijlating in juli 2008 scheidde. Het is geen keiharde afrekening geworden. Lecompte heeft veel begrip voor de invloed die de gevangenschap op Betancourt heeft gehad. Zes jaar onder barbaarse omstandigheden in de vochtige hitte van de jungle, dat doet wat met iemand.

Maar ook Lecompte onthult een heel andere Betancourt dan de halve heilige die de media, vooral die in haar tweede vaderland Frankrijk, van haar maakten. Zo negeerde zij Lecompte bij hun weerzien in juli 2008 net niet helemaal. Lecompte, die vol verwachting bij de vliegtuigtrap stond te wachten, kreeg alleen een klapje op zijn wang. „Alsof ik een al te enthousiaste hond was, die je tot kalmte maant.” Kort na die koude douche, tijdens een persconferentie, bedankte Betancourt werkelijk iedereen die een bijdrage aan haar bevrijding had geleverd. Tot en met God (waar zij nu niet meer over uitgepraat raakt) en de vrouw van de Franse premier Dominique de Villepin aan toe. Maar pr-man Lecompte, die al die jaren onvermoeibaar de aandacht op haar had gevestigd, die er zijn baan voor had opgezegd, kwam niet in het rijtje voor.

De rest van die maand ging het vooral over geld, noteert Lecompte.

Betancourt wilde haar tijd voortaan verdelen tussen Parijs (waar zij opgroeide), New York en de Seychellen (waar zij een tijd woonde). Lecompte vroeg zij om een bijdrage van 50.000 dollar. Hij gaf haar het geld dat hij had ontvangen voor de ’Prix de Rome voor de vrede en de humanitaire actie’, 30.000 dollar. Ze vond het niet genoeg. Lecompte deed er 10.000 dollar bij (hij moest er zijn ’bankrekening voor leeghalen’), waarop Betancourt vroeg of hij het bedrag niet kon aanvullen met een lening. Later ontdekte Lecompte dat de Franse staat haar verblijf in Parijs betaalde.

De scheiding volgde zeven maanden later. Van een paar weken uitstel, omdat de vader van Lecompte op sterven lag, wilde Betancourt niets weten. Lecompte ontving haar advocaat in het ziekenhuis.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden