Ex-echtpaar wil weer samen, maar krijgt geen boterbriefje

Na eenentwintig jaar huwelijk gingen ze uit elkaar, maar langer dan zeven jaar hielden Adriana Doolhoff en Humphrey Saint Yves het niet zonder elkaar uit: vorig najaar besloten ze op het gemeentehuis van hun woonplaats Brummen opnieuw een boterbriefje te halen.

Dat hebben ze nog steeds niet gekregen, omdat de bruidegom geen officieel uittreksel uit het geboorteregister kan overleggen.

Na al die maanden en zoveel moeite verzucht mevrouw Doolhoff: “Van mij hoeft het niet meer. We krijgen er soms haast ruzie om, en hij heeft al eens gezegd: ruil je ring maar voor een leuke broche.” Humphrey Saint Yves wil wèl doorzetten. Ze wonen alweer samen, haar naambordje heeft al lang plaatsgemaakt voor een gezamenlijk exemplaar (“anders krijg je zoveel gaten in de deur”) en de oude trouwringen die niet meer pasten, zijn vervangen door nieuwe. Daar staat het jaartal 1995 in en dat klopt dus ook al niet meer.

Mevrouw Doolhoff: “We hebben dat allemaal alvast gedaan, omdat we dachten: we gaan even aantekenen en binnen veertien dagen zijn we getrouwd. In 1968 waren er helemaal geen problemen en wat we toen nodig hadden, weten we niet eens meer. Nu zeiden ze de eerste keer dat we hier in Brummen aan de balie kwamen: ga maar naar je geboorteland en haal daar een kopie op.”

Toe maar: zij is hier geboren en met haar papieren is ook niets aan de hand, maar hij in Salatiga op Java. Daar is trouwens niets terug te vinden: “De archieven zijn naar Semarang overgebracht en 1934, Humphrey's geboortejaar, is helemaal verdwenen. Er is zoveel kwijtgeraakt door de oorlog.” Zodoende hadden de twee van alles bij zich - huwelijksakte, trouwboekje, scheidingsakte, een uittreksel uit haar geboorteregister - toen ze zich voor ondertrouw in Brummen meldden, maar dat ene papiertje was er niet bij. Van zijn uittreksel bezit Saint Yves alleen een kopietje dat niet als officieel geaccepteerd wordt.

“Gevoelsmatig vinden wij het eigenlijk ook heel bezopen”, zegt de woordvoerder van de gemeente Brummen, “maar een ambtenaar van de burgerlijke stand moet zich nu eenmaal aan de regels uit Den Haag houden. Zonder dat uittreksel mag hij geen huwelijksakte opmaken, anders komt hij met justitie in conflict.” In 1992 heeft Den Haag die regels nog eens aangescherpt: om iets tegen de vele vermeende schijnhuwelijken te doen moest vooral op de echtheid van geboorteakten gelet worden.

Voor het te hertrouwen paar ziet Brummens woordvoerder twee mogelijkheden: òf de Nederlandse ambassade in Indonesië moet een verklaring van echtheid leveren, òf het aanstaande ex-echtpaar moet via de procureur een verklaring van genoegzaamheid zien te krijgen. Daarin wordt aangegeven dat op grond van de beschikbare stukken genoegzaam is aangetoond dat die en die toen en daar geboren is. “Ga je met zo'n verklaring naar de burgerlijke stand, dan wordt de huwelijksakte opgemaakt.”

Volgens het bijna-echtpaar heeft de gemeente Brummen nu beloofd om met justitie in Zutphen te overleggen. De slachtoffers wachten zonder veel vertrouwen gelaten de gebeurtenissen af. Waar ze zich vertonen, wordt er tot vervelens toe over hun probleem gepraat, zo bekend zijn ze intussen al. Dat kan nog wel een graadje erger worden: als de gemeente moeilijk blijft doen, zegt mevrouw Doolhoff, zullen ze op een van de aanbiedingen ingaan om hun verhaal voor de tv te vertellen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden