OpinieBeeldschermbellen

Even geen scherm, maar doodeerlijk papier met inkt

Na een periode van afwezigheid, vanwege een milde verkoudheid, was ik deze week weer twee dagen op de redactie. Laat ik er ronduit voor uitkomen, het was bijzonder prettig, ook al waren er maar een stuk of vijf redacteuren aanwezig, de rest werkte thuis. ‘Huidhonger’, het gevoel onder alleenstaanden naar lijfelijk contact dat we eerder beschreven, heb ik niet. Wel honger naar gewoon menselijk contact. Een groet, een gesprek, een grap, elkaar in de ogen kijken; van die ogenschijnlijk simpele zaken die in de huidige tijden van coronaschaarste heel belangrijk kunnen worden.

Nu verloopt bijna al het menselijke contact via schermen van je tablet, laptop of telefoon. We communiceren via Whatsapp, LinkedIn, Slack, sms (ja ook!), mail en gewoon dus bellen. Afgelopen donderdag zat ik van tien uur ’s ochtends tot half drie in ‘hangouts’– videovergaderen – daarna even een uurtje de deur uit, en vervolgens van vier tot zeven weer in de ‘hangouts’. Daarna stap je in een auto die, ja inderdaad, ook communiceert via een scherm.

Opvallend vind ik nu de prettige ervaring om gewoon ’s avonds weer de papieren krant te pakken. Ha lekker, even geen scherm, maar doodeerlijk papier met inkt. Ik hing daarom die advertentie ‘Krantenbezorger bedankt!’ aan de deurknop, met een kleine attentie. Tot nu toe slagen drukkerij en distributie er met man en macht in de krant bij u te bezorgen. Chapeau!

Nog geen coronamoeheid

Afgaande op de brieven die we van lezers krijgen, is er nog geen ‘coronamoeheid’ en is er dus nog genoeg behoefte om verhalen te lezen over dit vreselijke virus dat de hele wereld in haar greep heeft. Het aantal brieven dat we van lezers krijgen, is in dit soort gevallen een soort graadmeter. Brieven met een klacht over te veel coronanieuws zijn er nauwelijks. Wel krijgen we elke dag tussen de twintig en dertig opinieartikelen van diverse coronadeskundigen aangeboden waarvan we er helaas omwille van de ruimte maar maximaal twee kunnen plaatsen.

Hoewel de behoefte aan verhalen over alles wat samenhangt met het virus nog steeds groot is, als redactie blijven we zoeken naar de mix, zoals wij dat noemen. We willen ook andere verhalen brengen en ook pagina’s die, zoals een chef eerder zei, ‘corona-arm’ zijn. Zo brachten we donderdag het verhaal van Jan Kleinnijenhuis over een advies aan het kabinet om multinationals winstbelasting te laten betalen, stond er in diezelfde krant een verhaal over dat er in Afrika een tweede sprinkhanenplaag dreigt en gaat de brexit nog steeds gewoon door.

Een dag eerder hadden we een interview met tv-maker Tim den Besten die stage liep op een school. De redactie cultuur heeft de thuisbioscoop geïntroduceerd met recensies over films die je thuis kunt zien, de redactie duurzaamheid een serie over de topvijftien vervuilers van dit land. Ook blijven we verhalen publiceren naar aanleiding van 75 jaar bevrijding.

Nog lang niet uitgeschreven

Maar toch, als ik de kranten doorblader, de site en Editie bekijk, is het corona voor en corona na. En dat is in deze tijden, waarin dit virus dood en verderf zaait en ons leven en werk volkomen op zijn kop zet, meer dan terecht.

Er zijn nog zoveel vragen te stellen en te beantwoorden, dat wij nog lang niet uitgeschreven zijn. Verbazingwekkend genoeg lukt dat allemaal nog steeds, vanuit huis, met alle moderne communicatiemogelijkheden van tegenwoordig.

Dat is veel belangrijker dan mijn kleine ongemak om collega’s zo weinig rechtstreeks te kunnen spreken.

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden