Evangelische echtparen

Evangelische kerken zien het liefst een echtpaar aan het hoofd, naar Amerikaans voorbeeld. De groeiende evangelische beweging in Nederland kopieert de Amerikaanse megakerken. Die worden geleid door de dominee én zijn vrouw. Pastors, worden ze op z'n Amerikaans genoemd. De koppels treden binnen hun duobaan op als eenheid. Maar zijn ze ook inwisselbaar?

'Homostel kan kerk niet leiden'
Charl en Angelique de Vente (34 en 36) leiden de kerkgemeente City Life Church Zwolle. Charl werkt daarnaast drie dagen per week bij een aannemer als project engineer. Angelique blijft thuis bij hun twee dochters Josha (8) en Emily (5).

Charl: "Wanneer je aan het hoofd staat van een gemeente, heb je een voorbeeldfunctie."

Angelique: "Je geeft het goede voorbeeld."

Charl: "Ik denk dat een echtpaar met kinderen een kerkgemeente beter kan leiden dan iemand alleen."

Angelique: "Als de pastor geen vrouw heeft, is dat vervelend voor de vrouwelijke leden die zich graag tot de voorgangervrouw zouden wenden."

Charl: "En het hebben van een gezin draagt bij aan je vorming. Je leert veel van elkaar. In de Bijbel staat: 'Als je je eigen huishouden niet op orde hebt, hoe kun je dan voor een gemeente zorgen?' Die voorbeeldfunctie betekent ook dat niet iedereen aan het hoofd kan staan. Volgens de Bijbel is homoseksualiteit een zonde."

Angelique: "Nee, dat is de homoseksuele dáád."

Charl: "Precies. Daarom kan een homostel de kerk niet leiden. Niet dat homo's bij ons niet welkom zijn."

Angelique: "Ja, we veroordelen nooit. Gods genade en liefde is er voor iedereen."

Charl: "Er komt hier ook echt van alles binnen, erg bijzonder. Zo hadden we laatst een dakloze in de dienst."

Angelique: "We zijn laagdrempelig."

Charl: "De dienst begint altijd met een mooie introfilm. Daarin worden inspirerende teksten vertoond, én beelden van de stad Zwolle en de gemeenteleden. Intussen klinkt steeds heftigere muziek..."

Angelique: "...en dan neemt de band het over. Die leidt Charl. We zingen allebei en Charl speelt ook piano. Tussendoor is er een moment waarop we samen bidden voor de mensen die op de gebedskaarten staan."

Charl: "Als pastor verzorg ik de zondagse preek. En Angelique organiseert de vrouwenbijeenkomsten..."

Angelique: "...zoals de verwenavonden, 'Jij Mooi', heten die. Dan richten we een ruimte in als beautysalon. De deelnemers krijgen lekkere hapjes en ik geef ze levenstips. Ik vertel bijvoorbeeld dat vrouwen waardevol zijn."

Charl: "Maar we doen het niet alleen. De vrijwilligers en trendsetters helpen ons."

Angelique: "Die komen wekelijks bijeen om de preek te bespreken. Mannen en vrouwen gescheiden. Dan voelt iedereen zich vrijer."

'Stellen vragen ons relatie-advies'
Karsten en Marloes Flierman (33 en 30) zijn voorgangers bij kerkgemeente Jong en Vrij in Sliedrecht. Marloes werkt voor een webshop vanuit huis, Karsten werk fulltime als leidinggevende bij een groot telecombedrijf. Ze hebben twee kinderen: Mirik (7) en Luka (4).

Marloes: "Ik ben degene die ons in aanraking heeft gebracht met de leer van pastor Joseph Prince. Jong en Vrij is verbonden met zijn kerk. Tijdens een conferentieweekend van EO Ronduit, waar ik toen werkte, maakte ik kennis met het genadeonderwijs van Prince."

Karsten: "Door het dolle heen kwam ze thuis. 'Kars! We hoeven onze zonden niet meer te belijden; Jezus heeft ons al vergeven!', riep ze."

Marloes: "Gék, werd-ie."

Karsten: "'Waar in de Bijbel staat dat dan?', vroeg ik. Ik ben het gaan nazoeken en kwam er na verloop van tijd achter dat ze gelijk had. Mijn benadering was in eerste instantie heel rationeel. Erg mannelijk dus."

Marloes: "Ik ging vooral op mijn intuïtie af, vóelde gewoon dat het goed zat. Maar ik kon hem niet uitleggen waarom."

Karsten: "Achteraf heb ik steeds meer begrip gekregen voor de verschillende rollen die God ons heeft toebedeeld. De vrouw is intuïtief sterker en de man gaat meer op zijn ratio af."

Marloes: "Zo vullen we elkaar aan."

Karsten: "Klopt. Marloes heeft het gevoel, ik heb het verhaal."

Marloes: "Toch zien de mensen binnen de kerkgemeente ons wel als eenheid, denk ik. Ondanks de aparte taken die we uitvoeren."

Karsten: "Ik ben de pastor en verzorg de preken op zondag. Ook geef ik leiding aan de leiders van onze kerk. Marloes begeleidt het aanbiddingsteam."

Marloes: "Dat is de band waarmee we de muziek verzorgen rondom de preken. Ik zing daar ook in."

Karsten: "De feestband!"

Marloes, lachend: "Ja. Ik heb daarnaast trouwens ook een keer een bijeenkomst voor vrouwen voorgezeten. Dan preek ik dus ook."

Karsten: "En samen hebben we een paar keer een workshop gegeven over het huwelijk."

Marloes: "Op dat vlak kunnen we goed samenwerken. Als mensen relatieproblemen hebben, komen ze naar ons toe, als koppel, voor advies. Dan helpen we ze als stel, maar we nemen wel allebei een andere positie in."

Karsten: "Mijn reactie is vaak meteen heel direct, niet altijd even tactisch dus. Marloes vervult een wat lievere rol, een die van nature meer bij de vrouw hoort."

'Vanessa's stijl is liefelijker'
Arno en Vanessa van der Knaap (35 en 37) zijn het voorgangerechtpaar van de GODcentre in Leiden. Arno vervult zijn taak als voorganger fulltime, Vanessa werkt twee dagen per week voor de kerk, waarin ze ook een schoonheidssalon heeft. Ze hebben drie dochters Joëlla, Alisha en Tirsa (9, 8 en 6).

Arno: "Op mijn zeventiende had ik een bovennatuurlijke ervaring in mijn slaapkamer. Ik deed toen weinig met het geloof, maar had God toch aangeroepen voor hulp. Hij kwam mijn kamer binnen en ik voelde hoe hij mijn lichaam doorcirkelde met een rode gloed."

Vanessa: "Dat was zijn eerste teken van God."

Arno: "Later heb ik meer tekenen gekregen en heb ik voor mij laten profeteren, een soort van toekomst voorspellen. Toen werd duidelijk dat ik prediker zou worden, dat ik een roeping had."

Vanessa: "We leerden elkaar kennen in de kerk en werden uiteindelijk voorgangers in de Levensstroom-Gemeente in Leiderdorp."

Arno: "We zijn daar weggegaan vanwege bestuurlijke onenigheid en richtten in een partycentrum in Warmond onze eigen gemeente op. In 2011 zijn we de GODcentre begonnen."

Vanessa: "We konden een schoolgebouw overnemen dat we binnen twee maanden tot onze huidige kerk ombouwden."

Arno: "Zo gaaf was dat! Met tachtig vrijwilligers werkten we daaraan. De mannen zetten het raamwerk neer en namen de besluiten, de vrouwen zorgden voor de finishing touch. Zo heeft Vanessa zich ontfermd over de aankleding. De fluwelen gordijnen en die lampen."

Vanessa: "De kroonluchters."

Arno: "Niet dat vrouwen geen besluiten kunnen nemen. Ik neem dan wel de besluiten in de kerk, bijvoorbeeld op bestuurlijk en financieel gebied, maar ik vraag haar om advies."

Vanessa: "Ik hoef me niet altijd overal mee te bemoeien maar blijf wel graag op de hoogte."

Arno: "Onderschat haar niet! Als pastor treed ik het meest op de voorgrond. Zo predik ik vanaf het podium, waar ik bid ook voor genezing. Daarnaast geef ik leiding. Vanessa organiseert fantastische vrouwenactiviteiten en ook zij preekt."

Vanesssa: "Tijdens de vrouwendag in de kerk bijvoorbeeld, en binnenkort met Moederdag."

Arno: "Vanessa's stijl is liefelijker. Als zij de dienst opent, zegt ze op zachte toon: 'Fijn dat u er bent. We zien uit naar wat God gaat doen vandaag.' Heerlijk. Ik ben meer van (verheft zijn stem en klapt in zijn handen): 'Goed, bent u er klaar voor? We gaan God groot maken!'"

Vanessa: "Die afwisseling is belangrijk."

Gelijk, maar de rolverdeling is traditioneel
Binnen evangelische kerkgemeenten worden de rollen op traditionele wijze vervuld, zegt Joke van Saane, docent godsdienstpsychologie aan de VU. Zo ook bij de koppels aan het hoofd van deze kerken. "Hoewel vaak wordt gedaan alsof er sprake is van gelijkheid tussen de voorgangerechtparen, is dit niet het geval. De man, de pastor, is altijd degene die over de macht beschikt."

Dat uit zich in de taakverdeling. Zo zijn het de mannen die zich met de bestuurlijke aangelegenheden bezighouden; de financiën, en de contacten met de buitenwereld. Voor vrouwen is een andere rol weggelegd. "Zij houden zich voornamelijk bezig met de kinderen en de andere vrouwen binnen de kerk. Waar mannen een meer doelgerichte taak hebben, het zorgen voor groei van de gemeente bijvoorbeeld, is die van vrouwen meer procesgericht. Ze onderhouden de sociale contacten en zorgen ervoor dat iedereen zich thuis voelt binnen de kerk."

Dat betekent niet dat er voor vrouwen geen kerkelijke carrière is weggelegd. Saane: "Ze kunnen opklimmen en meer verantwoordelijkheden krijgen, maar zijn daarbij afhankelijk van hun man. Een enkele keer komt het voor dat er een vrouw aan het hoofd van een gemeente komt. Dat kan gebeuren wanneer haar man een gemeente elders gaat leiden en de vrouw achterblijft. Vaak is haar leiderschap van korte duur en keert het zich uiteindelijk tegen haar. Het is de gemeente simpelweg niet duidelijk wat ze van haar kunnen verwachten, en de vrouw zal zich uiteindelijk genoodzaakt zien om op te geven."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden