Eva Jinek, perfect op zondagochtend

Sinds een paar weken kijk ik elke zondagochtend naar Eva Jinek, en ik raak hoe langer hoe meer in haar ban. Ik dacht dat het een nogal koele vrouw was, ongenaakbaar zelfs, maar dat is helemaal verkeerd gedacht. Wat ik zie is een mengeling van zelfverzekerdheid en vriendelijkheid, van kritische afstand en nabijheid. Ze schept precies de juiste sfeer op zondagochtend: gemoedelijk maar nooit klef. Wat een vakvrouw!

Ze geeft haar gasten veel ruimte. De paarse bank is soms een universum op zich, waar genodigden inhaken op elkaars verhalen of waar, zoals deze zondag, Wouke van Scherrenburg haar buurman Ed Nijpels voortdurend hinderlijk onderbreekt ('wacht nou even, mag ik even!'). Jinek kijkt ontspannen toe en ziet dat het goed is. Van Scherrenburg als Eugenie, het bazige typetje uit 'Koefnoen', en Nijpels als Okko, haar onderdrukte echtgenoot, Jinek laat het schrikbeeld voor onze ogen ontstaan.

Ze spreekt de meeste mensen aan bij de voornaam, behalve politici. Wouke is Wouke, maar Ed is u. "Zou u in het nieuwe kabinet willen?""Nee", zegt Nijpels. Jinek: "Dat geloof ik niet." Van Scherrenburg: "ik ook niet." Nijpels: "Er zijn genoeg geschikte jonge VVD'ers." Van Scherrenburg: "Hoe oud ben je zelf, Ed?" Nijpels: "62." Van Scherrenburg: "Echt waar?!" Het is weer zo'n paarse bank-moment.

Meestal zijn de gasten in 'Eva jinek op zondag' mannen. De WNL-presentatrice snapt hun wereld, hun dromen, hun speeltjes. Snelle auto's, raketten en wargames, het is voor Jinek gesneden koek. Tegen ondernemer Michiel Mol: "Je had op je kantoor een flipperkast en een jacuzzi. Ik wil weten hoe dat was." En tegen Arthur Japin: "Je woont in Frankrijk met twee mannen. Dan gaan er allemaal dingen door mijn hoofd. Zoals: Wie hanteert de afstandsbediening?" Dat was bijzonder geestig van Jinek.

Ze is menselijk, dat is haar kracht. Als popmuzikant Waylon vertelt dat hij soms spijt heeft van de keuzes in zijn leven, reageert Jinek bedeesd: "Dat herken ik." Even is het doodstil in de Westergasfabriek. Een aangrijpend moment. Daarna kan ze meteen weer overschakelen op doelgericht en zakelijk. Of een vraag stellen die zo mooi is dat je niet eens het antwoord hoeft te horen. "Gebeurt het wel eens", vraagt ze aan Waylon, "dat je iets geschreven hebt zo ontroerend dat je er om moet huilen? Gewoon in je eentje?"

Vaak ontstaat aan het eind van de show een soort symbiose. De verhalen, hoe verschillend ook, lijken elkaar te omarmen. "Drie mannen die hun jongensdroom waarmaakten", sluit Jinek de uitzending met Japin, Waylon en Mol af. Maar soms gaat de verstrengeling dieper. Sylvana Simons openbaarde deze zondag de gelijkenis tussen haar leven als danseres in 'Strictly come dancing', dat van Nijpels als politicus en Marc de Hond als gehandicapt presentator van KRO's 'De rekenkamer'. "Ik heb als danseres geen inspraak over mijn partner, zoals een partij dat niet heeft over een coalitiegenoot. We moeten omgaan met wat ons gegeven wordt." En kijkend naar De Hond: "In voor- en tegenspoed." Dat zijn van die tv-momenten die je bijblijven. Evenals De Honds advies dat een goeie matras maar zeshonderd euro hoeft te kosten. Want ook dat is wat waard op de vroege zondagochtend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden