Recensie

Europium vliegt uit de bocht met holle beelden

null Beeld RootlessRoot
Beeld RootlessRoot

DANS/THEATER
Europium
RootlessRoot/Made in Athens
★☆☆☆

De drummer doet verbeten pogingen, maar hij krijgt geen muziek uit zijn drumstel. Wanhopig veegt hij langs de drums en de bekkens, hij beroert ze met veel aplomb om dan het hele zooitje bij elkaar te vegen en er maar bij te gaan liggen. Als een vis op het droge.

Cynisch onvermogen is het thema in de danstheatervoorstelling 'Europium' van het Griekse RootlessRoot in de manifestatie 'Made in Athens'. Daarin worden de ontwikkelingen in het huidige Griekse theater getoond, dat na de schuldencrisis paradoxaal genoeg tot bloei is gekomen. Er worden actuele, politieke voorstellingen gemaakt, kritisch naar de zogenaamde Europese waarden en verworvenheden. Dat een boodschap aan de haal kan gaan met de vorm, hét struikelblok voor geëngageerd theater, is aan de hand in 'Europium'.

Geforceerd en oninteressant

Na de proloog van de 'drummer', verbindt het gruwelijke verhaal van het vlot de Medusa een drietal scènes, die bol staan van dreigende beelden. Goed gevonden soms, maar de weg ernaartoe is geforceerd en qua danstaal oninteressant. Dat ronddobberende vlot de Medusa, waarvan in 1816 maar twaalf van de 149 opvarenden werden gered (de rest was ervanaf geduwd of opgegeten), is een voor de hand liggende metafoor voor de vluchtelingenproblematiek.

Hierin wordt duidelijk dat ook de 'verheven' Europese cultuur is gestoeld op het recht van de sterkste: je eet of je wordt opgegeten. In 'Europium' wordt dat verbeeld met een woud aan witte palen, als masten of bakens, waarmee dansers zeulen en torsen, er klotst soms water uit.

Dat levert fraaie beelden op; wanneer ermee wordt gebalanceerd of een danser eraan hangt, als aan een dakgoot vlak voor een doodssmak. Maar de danstaal waarin het gebeurt, met kicks uit de martial arts en contactimprovisatie, is zó eendimensionaal en decoratief (dansers als aangespoelde lijken op het strand) dat het gaat irriteren. Te zwak om de prangende beelden te ondersteunen, die daardoor pretentieus en hol worden. Beter is de tweede scène waarin de dansers met beulskappen op een volksgericht uitbeelden. In dit Bosschiaanse tafereeltje fungeert een paal, dat eerdere baken, als klankbord, dat voorschrijft wat te doen: duim op of omlaag?

Het 'Ave Maria' dat eruit komt schallen verandert in hoempapa. De voorstelling vliegt uit de bocht als er ten slotte, met al die palen, een 'replica' van de Medusa wordt gebouwd.

Voor een zeilcompetitie met de boten uit Noord-Afrika, vertelt een danser in een stand-upact terwijl-ie met wrakhout door zijn mededansers wordt ingetapet.

Het is grappig noch confronterend, eerder smakeloos.

Lees hier meer theaterrecensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden