Europese titel met uitroepteken

Zevenkamper Sintnicolaas vestigt binnen drie weken opnieuw Nederlands record

Hij had zijn tweedaagse machtsvertoon in alle rust kunnen afsluiten. Toch voorzag Eelco Sintnicolaas zijn eerste grote internationale atletiektriomf van extra schittering. Hij perste er op de afsluitende 1000 meter van de zevenkamp een extra eindsprint uit, die met de Europese indoortitel zijn tweede Nederlands record in drie weken opleverde.

Dat waren records van hoog internationaal aanzien, hetgeen de dubbelklapper van een zeldzaam gehalte maakte. Beide waren goed voor beste wereldseizoenprestaties; het puntentotaal van 6372 punten van afgelopen weekeinde was goed voor de negende prestatie ooit op de mondiale ranglijst.

"Ik kan nog niet goed geloven dat ik binnen drie weken twee van deze scores heb bereikt en aan de top van de wereldranglijst sta", zei de dolgelukkige atleet. Hij wees op het constant hoge niveau van al zijn onderdelen. Terwijl de 25-jarige Nederlander niet voor grensverleggingen naar Gotenburg was gekomen. Hij wilde slechts zijn favorietenrol waarmaken. Sintnicolaas finishte in een sfeervolle ambiance, die meerkampers slechts op de grote toernooien meemaken. De kersverse Europees kampioen wierp zich meteen in de armen van Vince de Lange, zijn trainer en zwager. Samen nam dat hechte duo na mislukte Olympisch Spelen het risicovolle besluit voor brede, rigoureuze veranderingen in de trainingsaanpak. Genieten en peilen hoe de zaken ervoor staan, was afgelopen maand de hoofdzaak. Het werd rijkelijk oogsten.

Sintnicolaas is een fel lichtpunt in de Nederlandse atletiek. Zijn Europese indoortitel was pas de derde van deze eeuw, na die van Gregory Sedoc (60 meter horden) en Arnoud Okken (800 meter) in 2007. De 22 jaar daarvoor leverden dertien Europese hoofdprijzen op. Nooit eerder won een Nederlandse man of vrouw goud op de meerkamp.

Dat Sintnicolaas is toegerust voor het winnen van grote prijzen, is al enkele jaren duidelijk. In 2010 won hij tijdens de EK in Barcelona verrassend zilver; een jaar later schaarde hij zich in Daegu met een vijfde plaats bij de wereldtop. Indoor, het surrogaat van de buitenbanen, miste hij twee jaar geleden tijdens de EK in Parijs op een fractie het erepodium.

Vorig jaar verbeterde hij het 24 jaar oude Nederlands record van Robert de Wit op de tienkamp. Alles wees erop dat hij tijdens de Olympische Spelen in Londen ver kon komen. Zijn elfde plaats werd als een deceptie ervaren. Een te grote focus, zoals dat in hedendaagse topsporttermen heet, had geleid tot een te zwaar geprikkeld centraal zenuwstelsel.

Sintnicolaas gaat er vanuit dat fouten en nederlagen hem sterker maken. Daarbij werd rekening gehouden met een lange aanpassingsperiode om alle vernieuwde trainingsstukken in een wedstrijd op de juiste plaats te laten vallen. Voor de lichtere zevenkamp pakte het wonderwel goed uit. Dat kan worden toegeschreven aan het grote talent van Sintnicolaas om veranderingen razendsnel in praktijk te kunnen brengen.

Nu hij de negatieve ervaring van die imponerende Olympische Spelen achter de rug heeft, blijkt hij makkelijker met druk te kunnen omgaan. Drie weken geleden in Apeldoorn schaarde hij zich met een Nederlands record van 6341 punten niet alleen bij de beste tien zevenkampers aller tijden, hij werd ermee de uitgesproken favoriet voor de Europese titel. "Ik kan moeilijk zeggen dat ik een underdog ben. Ik vind het wel een lekkere positie", zei hij voorafgaande aan het toernooi. Hij permitteerde het zich in de voorbereiding zelfs drie dagen in zijn nieuwe huis in Apeldoorn te klussen. Voor atleten met minder talent, zelfvertrouwen en vorm is dat doorgaans een fatale fout.

Sintnicolaas is een bescheiden persoonlijkheid, hij zal zichzelf niet snel op de borst slaan of eisen stellen. Die nederigheid werd afgelopen winter versterkt tijdens een trainingskamp in Cuba, waar de faciliteiten zo oud, armoedig en primifief waren, dat hij beschaamd zijn Ipad ver wegstopte in zijn tas. De ervaring sterkte hem in de overtuiging dat sporters in Nederland teveel worden gepamperd.

Alsof het bij zijn bescheidenheid hoort, pleegt hij zijn beslissende prestaties te vestigen als de belangstelling het kleinst is. Dat zijn grootste talent bij het polsstokhoogspringen ligt, is misschien zijn tragiek. Het ellenlange meerkamponderdeel speelt zich altijd in de pauze van een toernooi af, anoniem voor lege tribunes.

Zo ook in het anders sfeervolle Scandinavium in Gotenburg, waar de Nederlander gistermiddag met een sprong van 5.40 meter zijn gevaarlijkste tegenstander, de voormalige juniorenwereldkampioen Kevin Mayer, op een beslissende achterstand zette. Op de afsluitende 1000 meter had hij ruim zeven seconden voorsprong op de Fransman.

Sintnicolaas zat daarvoor vrijwel op hetzelfde puntentotaal als bij zijn nationale record van vorige maand. Toen liep hij 2.41,30, meteen volgend op het polsstokhoogspringen. Gisteren had hij meer dan drie uur de tijd om in het hotel te rusten en zich te laten verzorgen door zijn fysiotherapeut. Dat betaalde zich uit.

Velen hadden Sintnicolaas in staat geacht om het Europees record van 6438 punten van de Tjechische grootheid Roman Sebrle te kraken. Het hield hem totaal niet bezig, slechts de titel was zijn doel.

Zwakke start op 60 meter breekt Schippers op
Gestaag toont Dafne Schippers vooruitgang. Al doet ze dat op de binnenbanen niet als de meerkampster die ze is. Gisteren werd ze bij de EK indoor in Gotenburg vijfde op de 60 meter. Met haar 20 jaar was ze de jongste deelneeemster in de eindstrijd, die ze voor het eerst bereikte. De afgelopen twee jaar waren halve finales tijdens de EK en WK indoor het hoogst haalbare. De Utrechtse liep met 7,14 een persoonlijk record.

Haar traditioneel zwakke start maakt haar bij voorbaat kansloos op de kortste sprint. Schippers rukte in de slotmeters nog op, maar kwam 0,03 seconden te kort voor een bronzen medaille. De Bulgaarse Tezdzhan Naimova veroverde het goud in 7,10.

De atlete kwam opgetogen van de baan, want ze was eerder op dag geschrokken van de halve finales, waarin ze zich met 7,18 als zevende voor de finale plaatste. "Toen kreeg ik tijdens de warming-up kramp in mijn linker hamstring. Daarom liep ik niet super. Maar de fysiotherapeut heeft me vóór de finale goed kunnen behandelen."

De echte sprinters zijn beter in hun reactie na de start, erkende ze. "Als meerkampster ben ik groter en sterker, maar mijn snelheid zat wel goed."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden