Europese CDA-er wil best steun aan Israël verlagen

(\N) Beeld
(\N)

Niet alleen de lijsttrekkers laten flink van zich horen tijdens de verkiezingscampagne voor het Europese Parlement, ook degenen op onverkiesbare plaatsen mengen zich in het debat.

De nummer 13 op de CDA-lijst, Rena Netjes, mengt zich volop in discussies die gaan over het Midden Oosten. De docente Arabisch en Hebreeuws en ook nog duo-raadslid in Amsterdam doet opvallende uitspraken over financiële steun aan landen als Egypte, maar ook Israël. Dat kan best wat minder, meent zij, als er niet gepraat wordt over een onafhankelijke Palestijnse staat.

Netjes hoopt met voorkeursstemmen in het Europese Parlement te komen. Ze is actief op Hyves, Twitter en houdt ook een eigen blog bij. Het is geen onbezonnen strijd. Op dit moment zitten drie van de zeven CDA-Europarlementariërs op basis van voorkeursstemmen in het parlement.

Ook de Limburgse CDA’er Ria Oomen (58), die onderaan de kandidatenlijst staat op plaats 25, laat zich niet uit het veld slaan. Ze mikt op ruim 25.000 voorkeurstemmen, vertelt ze. Daarvoor leunt ze op een schat aan ervaring; al in 1989, na acht jaar gewerkt te hebben in de Tweede Kamer, maakte zij de overstap naar het Europees Parlement. Ze is de langstzittende Nederlandse Europarlementariër.

Met een eigen campagnekantoor in Echt, dat ze laat inzegenen door een hulpbisschop, en honderd vrijwilligers gaat ze ’voor iedere stem vechten’. „Laat de democratie haar werk doen”, stelt Oomen. „Het partij-idee dat je maar enkele termijnen mag zitten is toch een beperking van de democratie.”

GeenStijl heeft de zwakke plek van GroenLinks gevonden! Lijsttrekker Judith Sargentini maakt het nieuws zelf bekend via de door haar veelgebruikte twitter-dienst. Wat blijkt? Juist de partij die altijd zo hoog van de toren blaast over de stapels reclamefolders en andere ongewenste kopij in de brievenbus, trekt zich volgens de website niets aan van stickers op de brievenbus. „Inwoners van Amsterdam Slotervaart kregen ondanks een NEE-NEE sticker een GroenLinks reclamefoldertje op de deurmat”, meldt de website. „Ook de NEE-JA sticker bij de buren werd straal genegeerd.”

Niet alleen GeenStijl heeft zich aan de actie geërgerd. Bram Fokke, een van de volgers van de twitterende Sargentini reageert meteen op de tweet. „Ik was ook redelijk ontstemd – ik heb niet voor niets een Nee/Nee sticker!” Het antwoord komt anderhalf uur na de constatering. „GL-instructie: stuit je op een nee-nee sticker, bel dan even aan en vraag of je een folder in de bus mag gooien. Succes verzekerd.”

Ze doet niet mee aan de Europese Verkiezingen, want Rita Verdonks Trots op Nederland „kiest nu eerst voor de overheid die het dichtst bij de burger staat”. Maar omdat Verdonk van alles vindt van de EU, presenteerde de oud-VVD’er deze week toch haar Europese Manifest. Weliswaar zonder het te hebben over de energievoorziening, milieubeleid, internationale handel en een nieuwe structuur van het bankwezen, schrijft ze zelf in haar vijfregelige conclusie.

In het eerste manifest van de politieke beweging, heeft Verdonk ook een plek voor de mening van gewone burgers ingeruimd. Zo begint ze met uitslagen van enquêtes van het Sociaal en Cultureel Planbureau en van de Eurobarometer van de EU.

Daaruit blijkt dat meer mensen het eens zijn met de stelling dat de gulden niet door de euro vervangen had moeten worden, dan oneens (39 tegen 35 procent). Wat doet Verdonk daarmee? „De indruk bestaat, dat bij de introductie van de euro de gulden te laag is gewaardeerd en dat de prijzen omhoog schoten”, staat in het manifest. „TROTS OP NEDERLAND (in het manifest consequent geschreven met kapitalen, kz) is bekend met de studies die wat betreft de prijzen tot het tegendeel concluderen, maar is er voor dat een en ander nog eens zo concreet mogelijk wordt bekeken (bijvoorbeeld in het geval van de prijzen door het vergelijken van echte prijskaarten uit de horeca van voor en na de introductie van de euro als dat nog te achterhalen is).”

Op één punt onderscheidt Verdonk zich stevig van andere partijen. Wat Trots op Nederland betreft moeten er weer controles komen aan de Nederlandse grenzen, zolang de Europese grenzen nog niet op orde zijn.

Het begint er zorgelijk uit te zien voor de opkomst bij Europese verkiezingen, met name in Oost-Europa. Waar in de hele EU mogelijk een derde van de kiezers gaat stemmen, zou dat dat in Oost-Europese landen wel eens flink lager kunnen zijn. Volgens de Eurobarometer is slechts 13 procent van de Polen van plan om te stemmen. Alleen in Tsjechië lijkt de opkomst bijna op de helft uit te komen, maar alleen omdat de kiezers hun woede over de huidige politici in eigen land willen uiten. Daar worden ze in Brussel ook niet vrolijk van.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden