Europa moet fout in Bosnie niet in Iran herhalen

De Amerikanen hebben al een uitgebreide handelsboycot ingesteld tegen Iran. De Europese Unie echter wil de 'kritische dialoog' met de mullah's voortzetten. Die heeft de afgelopen jaren weinig tot niets opgeleverd, vindt Ehsan Kermani, voorzitter van de Vereniging Iraanse academici in Nederland.

De berichtgeving in de jaren tachtig over deze contacten, het versturen van grote hoeveelheden wapens naar Iran (onder meer de Irangate affaire) tonen aan dat Amerikanen tot het uiterste zijn gegaan om het regime te laten stoppen met internationaal terrorisme en met de ondermijning van het vredesproces in het Midden-Oosten. De Amerikanen hebben uiteindelijk de juiste conclusie getrokken: zolang Iran dit regime houdt, zullen terrorisme, onbeschrijflijke schending van de mensenrechten in Iran en instabiliteit in de regio blijven bestaan.

In 1979 richtte het regime het Pasdaranleger op om “de islamitische revolutie te bewaken en deze over de gehele wereld te verspreiden”, “de contrarevolutionairen te controleren en te arresteren” en “de bevrijdingsbewegingen wereldwijd onder de aanvoering van de leider van de revolutie te ondersteunen”. Mohsen Rafiqdoest, de commandant van Pasdaran, zei in juli 1991 over zijn 'internationale islamitische leger': “Ze zijn getraind om in het buitenland in actie te komen. Speciale missies uit te voeren.

Voor dit doel heeft Pasdaran vijfduizend mensen in dienst. Strijders van andere islamitische landen, zoals Syrië en Libanon, zijn er ook bij betrokken en worden getraind.''

In alle zesenveertig islamitische landen en in landen met een islamitische minderheid heeft het regime al een netwerk voor zijn terroristische activiteiten opgezet. Zo werd bijvoorbeeld de Egyptische verdachte van de aanslag op het Wereldhandelscentrum in New York getraind door de gardisten van het Iraanse regime in Soedan.

Sinds de machtsovername van de mullahs in Iran zijn honderden aanslagen gepleegd op hun tegenstanders in, onder meer, diverse Europese hoofdsteden. In Duitsland, Zwitserland, Italië, Frankrijk en Turkije lopen rechtszaken tegen Iraanse diplomaten wegens directe betrokkenheid bij executies van leden van het Iraanse verzet.

Men overdrijft de effecten van een boycot van Iraanse olie en investeringen op de Iraanse bevolking. Bijna het hele Iraanse inkomen gaat naar militaire aankopen, waaronder het bemachtigen van kernwapens, het in stand houden van diverse veiligheidsdiensten en corruptie. Dat de mullahs ook in corruptie het voormalige regime van de sjah overtreffen is voor kenners geen geheim.

Ook wordt beweerd dat de sancties een negatief effect zullen hebben op de zogenaamd gematigde fractie, Rafsanjani en de zijnen. Hij is echter niet veel beter dan de conservatieven. Was hij niet vanaf de eerste dagen van de revolutie de rechterhand van Khomeini, commandant van de strijdkrachten, voorzitter van mullahs parlement, en de laatste zeven jaar president van Iran? Is het niet zo dat onder zijn presidentschap 113 van in totaal 192 aanslagen tegen de oppositie in het buitenland zijn gepleegd? Benamingen als 'gematigd' of 'pragmatisch' zijn door de westerse regeringen uitgevonden om hun toenadering tot de moordenaars in Teheran te rechtvaardigen en een exuus te hebben voor hun schandalige relatie met het regime.

Het wordt tijd dat Europa de gevaren van het mullah-regime voor de vrede in het Midden-Oosten en het begaan van allerlei vormen van terrorisme inziet en overgaat tot erkenning van het alternatief voor het huidige regime. De democratische oppositie die in de Nationale raad van verzet Iran (NRVI) is verenigd, heeft een duidelijk politiek en economisch programma voor Iran.

Het beste wat de Europese Unie kan doen is het voorbeeld van de Amerikanen volgen. De Iraniërs zelf zullen de rest doen. De fout die Europa in Bosnië maakte mag niet in Iran worden herhaald. De EU wachtte in Bosnië vier jaar tot ze uiteindelijk in actie kwam, en dit dan nog pas na een directe interventie van de Amerikanen.

Europa denkt alleen aan economisch voordeel op de korte termijn. Een economische boycot tegen de machthebbers in Teheran zal echter het regime ten slotte ten val helpen brengen. Het einde van het huidige regime en de vestiging van een democratische regering op basis van een werkelijk meerpartijenstelsel zal ongetwijfeld bijdragen aan blijvende vrede en stabiliteit in het Midden-Oosten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden