EU streeft naar één Europees asielbeleid

Asielzoekers in het uitzetcentrum in Ter Apel. Vreemdelingenrechters vinden dat de rechten van vreemdelingen worden uitgehold. (Robin Utrecht/ANP)

Het Europees Parlement zet vandaag een stap op weg naar een gezamenlijk asielbeleid. Malta en Cyprus krijgen meer hulp bij de opvang.

„De buitengrens is van ons allemaal.” Zo verwoordt Europarlementariër Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD) haar overtuiging dat Nederland de opvang van asielzoekers en migranten niet alleen kan regelen. Want de grens van Europa, waar ieder jaar duizenden mensen per boot binnen proberen te komen, loopt door de Middellandse Zee.

Het Europees Parlement behandelde gisteren een rapport van Hennis over het asiel- en migratiebeleid, vandaag volgt de stemming. Het parlement sluit zich aan bij voorstellen van de Europese Commissie om één lijn te trekken in de EU. Dat is tien jaar geleden al afgesproken, maar in de praktijk gaan de lidstaten nog gewoon hun eigen gang. Veel landen zullen zich ook verzetten tegen deze nieuwe voorstellen.

Vooral de kleine landen in het Middellandse Zeegebied hebben het de laatste jaren moeilijk. „Malta is gewoon niet opgewassen tegen de stromen mensen die daar binnenkomen”, aldus Hennis. En dus moeten de andere EU-lidstaten bijspringen. Met geld en advies, via een nieuw Europees asielagentschap.

De zuidelijke landen moeten wel de opvang verbeteren. „Ik heb gezien dat mensen in hokken zitten, in hun eigen uitwerpselen.” Natuurlijk was al afgesproken dat de opvang ’humaan’ moet zijn, maar die afspraken wil het parlement aanscherpen.

Asielzoekers moeten bovendien geholpen worden in een taal die ze begrijpen, of ’geacht worden te begrijpen’. Dat laatste moet er wel bij staan, vinden Hennis en haar CDA-collega Esther de Lange. Want als asielzoekers zwijgen, is lastig vast te stellen welke taal ze spreken.

De linkse partijen vinden dat iedereen in zijn eigen taal te woord moet worden gestaan. Zij willen ook voorkomen dat asielzoekers in de gevangenis terecht komen, zoals nu wel gebeurt. „We willen een duidelijk asielbeleid, maar wel humaan”, zegt Emine Bozkurt (PvdA).

De grotere zuidelijke landen, zoals Italië, Spanje en Griekenland, kunnen Europese steun krijgen. Maar zij moeten vooral hun eigen problemen oplossen, vinden de parlementariërs. Volgens de zogeheten Dublin-afspraken mogen ze geen asielzoekers verder laten reizen naar andere EU-lidstaten, maar dat gebeurt wel.

Hennis vraagt om begrip voor de zuidelijke landen. „Die weten niet wat ze overkomt. Nog niet zo lang geleden waren ze emigratielanden, nu hebben ze te maken met die toestroom.” Nederland, Duitsland en andere EU-landen die niet aan de buitengrenzen liggen, hebben de aantallen asielzoekers in de afgelopen tien jaar fors zien dalen (zie kader).

„Als je alleen naar de aantallen kijkt, dan heeft Nederland veel te danken aan Dublin”, zegt De Lange. „Maar ik wil niet alleen in getallen denken, de opvang moet gewoon in heel Europa humaan zijn. En als die mensen van tevoren weten waar ze aan toe zijn, help je ze ook.”

„Ik ben hartstikke voor een Europees asielbeleid”, zegt Hennis. Dat is nodig omdat er geen binnengrenzen meer zijn in de EU. Ze verbaast zich daarom over het voorstel van de PVV om de Nederlandse grenscontroles weer in te voeren. „Ze willen wel een open markt, maar ook de grenzen weer optrekken. Dat is gewoon niet realistisch.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden