Esther Verhoef zoekt het schemergebied dat in elke mens zit weggestopt.

Het is een harde wereld, die Esther Verhoef beschrijft in haar thriller 'Onder Druk'. Hoofdpersoon Sil Maier heeft zijn schimmige verleden achter zich gelaten en vindt rust in zijn liefdesrelatie met fotografe Susan. Maar als het zoontje van Susans buurman ontvoerd wordt, gaat hij toch weer op pad. Doelgericht, met een wapen in de binnenzak en meedogenloos als het moet. Geen woorden maar moorden, lijkt zijn motto.

'Onder Druk' is Verhoefs tweede thriller en weer is ze genomineerd voor de Gouden Strop, de prijs voor het beste misdaadboek. Vorig jaar al voor haar debuut 'Onrust' (2003), waarop 'Onder Druk' min of meer een vervolg is. Deze nieuwe nominatie doet haar goed, laat ze per e-mail weten vanuit Frankrijk. Sinds juli 2004 woont ze met haar man en drie kinderen vlakbij Bordeaux.

,,Je bent pas schrijver als je na dat ene boek waarin je je ziel en zaligheid hebt gestopt, een boek van hetzelfde kaliber kunt schrijven. In die zin was 'Onder Druk' voor mezelf een geruststelling en is de tweede Strop-nominatie een bevestiging''. De boeken van de overige genomineerden heeft ze nog niet gelezen. Ze is vooral nieuwsgierig naar 'Dood van een soldaat' van Johanna Spaey en 'Cop vs Killer' van Simon de Waal. Verder zijn ook 'Loverboy' van René Appel en 'Eeuwige stranden' van Chris Rippen genomineerd. Zondag wordt de winnaar bekendgemaakt.

Al jaren schrijft Verhoef (1968) boeken over dierenverzorging. Zo werkt ze nu overdag aan twee omvangrijke boeken over katten en konijnen. ,,Ook als ik miljoenen zou verdienen met de thrillers zou ik nog steeds dierenboeken schrijven, of non-fictie. Er is te veel te ontdekken voor een mensenleven.''

Het is een flinke stap van de dieren naar de actiethrillers die ze 's avonds en ook 's nachts schrijft. Maar voor Verhoef gaat die combinatie al lang terug. ,,Ik vond laatst bij mijn moeder op zolder een doos met mijn verhalen van vroeger: zelf in elkaar geknutselde tijdschriften, thrillerachtige en beschouwende korte verhalen en boekjes over dieren. Ook toen schreef ik vaak 's nachts.''

Scènes en dialogen heeft ze altijd al geschreven, ter ontspanning en ook wel om dingen voor zichzelf op een rijtje te krijgen. ,,Die stukken waren doorgaans niet zo gezellig en hield ik vooral voor mezelf.'' Begin 2002 voelde ze de drang om een compleet boek te schrijven. ,,Er zat veel in me dat eruit moest.''

'Onrust' en 'Onder druk' zijn allebei wapenrijke boeken. Hoofdpersoon Sil houdt niet van losse eindjes, getuigen moeten worden uitgeschakeld. Toen Verhoef aan 'Onrust' begon, merkte ze dat haar wapenkennis tekortschoot om bepaalde scènes realistisch over te laten komen. ,,Uit pure onderzoeksdrang ben ik gaan schieten met verschillende kalibers. Ik kreeg de technische gegevens van een wapenexpert, die me ook aan videobanden hielp over wondballistiek en dergelijke. Als iets me interesseert zoek ik verder.''

'Onder druk' draait niet alleen om de ontvoering van het zoontje van Susans buurman, en de criminele organisatie rond paardendoping waarop Sil in Frankrijk stuit. Ondertussen probeert Susan ook nog te achterhalen hoe haar moeder jaren geleden verdwenen is. De wisseling tussen die verhaallijnen zorgt voor spannende cliffhangers.

Verhoef zegt puur op gevoel te schrijven en zonder schrijfplan. Zo wist ze op de helft van 'Onder Druk' nog niet hoe het verhaal zou aflopen. En ook houdt ze zich onder het schrijven niet bezig met de regels van het genre. ,,Dan gelden alleen mijn eigen regels.'' Ook het taalgebruik, dat vooral bij confrontaties nogal gespierd is, scènes die ze schrijft met hardrockmuziek op de boxen, is iets wat vanzelf komt. ,,Als ik schrijf verplaats ik me in die persoon, en dan komt het bijbehorende vocabulaire vanzelf. De woorden die je kiest zijn ook een reflectie van je emotie. Als je staat te stuiteren van de adrenaline zeg je niet 'Pas op, ik ga schieten'. Dat is logisch.''

Sil is een moordenaar die voornamelijk 'slechteriken' uitschakelt, Russische criminelen en kindontvoerders. Het kan lastig zijn om je te identificeren met zo'n personage. ,,Ik zou hem graag troosten, hij zit ongelofelijk met zichzelf in de knoop. Alleen is hij niet te helpen, hij heeft een zelfdestructieve persoonlijkheid. In de basis is Sil een metafoor voor dat stukje 'oer' in de mens, dat ver weggestopte schemergebied dat in elke mens zit, dat conflicteert met je ratio en de maatschappelijke regels en normen. Bij Sil is die interne strijd uitvergroot en neergezet als een levend personage. Sil Maier zit in iedereen, maar niet iedereen zal dat willen beamen.''

Heel af en toe duiken er wat politieagenten op, verder blijven de politie en het OM vaak buiten beeld. ,,Ik heb niets met whodunits en recherchewerk. Politiemensen zijn gebonden aan regels en hebben een moreel niveau op te houden. Voor criminelen en gewone mensen geldt dat ook, maar minder. Je kunt ze primair laten reageren en sneller laten doorslaan. Dat is interessant. Dan zie je het dier in de mens.''

Afgezien van de liefdesrelatie tussen Susan en Sil en de vriendschap met Sven, beschrijft Verhoef een harde wereld, waarin het recht van de sterkste geldt. ,,Vaak voel ik me bij het schrijven zoals mijn personages zich voelen, of andersom. Ik moet me inleven om hem of haar realistisch neer te kunnen zetten, method acting zonder camera. Ook de setting waarin het plaatsvindt wil ik ingekleurd hebben, de geuren, de lichtval, het geluid. Daarom bezoek ik vaak de plaatsen die ik beschrijf.''

,,Maar de overwegende emotie is een triest, ontheemd, hol gevoel, melancholisch. Er zit iets wat gevoed moet worden, er is een waaróm, en ik weet niet wat, en dat weet ik nog steeds niet als het boek af is.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden