Escorts woonden weken in hotels

Toen de broers Mario (40) en Erwin (23) in oktober 2009 gearresteerd werden, waren ze al drie jaar escortbemiddelaar. Dat was lucratief: de politie trof bij hen thuis 26.000 euro aan contanten aan. Voor een uurtje seks lag de prijs op 125 tot 175 euro. De mannen bemiddelden in de loop van de jaren voor tientallen vrouwen. Vorige maand kregen ze zware straffen wegens mensenhandel.

Niet dat er altijd sprake was van dwang en geweld. Een deel van deze dames reageerde zelf op een oproep van de broers op websites als sexjobs.nl (een deel van de vrouwen zouden ze daarnaast uit Polen en Tsjechië hebben gehaald). Naarmate de vrouwen sterker in hun schoenen stonden, hielden zij meer aan het werk over. Enkelen eisten bijvoorbeeld minstens de helft van wat de klant betaalde en hielden het direct voor gezien als ze te weinig geld ontvingen. En dat soort vrouwen bleef ook weigeren om seksuele handelingen uit te voeren die ze niet wilden doen.

Maar nogal wat escortdames stonden niet zo sterk in hun schoenen. Toen Mario en Erwin in 2006 begonnen, legden ze het vooral aan met kwetsbare vrouwen die makkelijk te manipuleren waren. Dreigen met geweld was in die gevallen niet eens nodig, hoewel dat een enkele keer wel gebeurde. Het waren ook vrouwen bij wie rekenen niet het sterkste punt was.

Neem bijvoorbeeld de nu 27-jarige Caroline. Zij had een moeilijke jeugd gehad in een tehuis en dreigde nu haar woning te worden uitgezet vanwege huurschulden. Ze bleek eenvoudig verliefd te maken en zou bijna tweeënhalf jaar voor de broers gaan werken. Of neem Linda (25), die een verstandelijke beperking had, depressief was en zeer beïnvloedbaar. Ze had schulden, was aan de drugs geweest en bleek met een beetje cocaïne eenvoudig aan het werk te krijgen als prostituee. De rechter constateerde dat de broers adverteerden met seksuele handelingen waarvan ze wisten dat zij die niet wilde, „zodat er klanten kwamen die dit wilden en Linda zich gedwongen voelde dit te doen.” Zij hield ongeveer 50 euro van de 150 euro tijdens haar werk in het Steyn Hotel in Zeist.

Nog minder verdiende de nu 25-jarige Katja – volgens de rechter ’een heel lief meisje dat geld wilde verdienen voor haar kindje’. Ze werkte soms zes dagen per week, van tien uur ’s ochtends tot middernacht. Per dag kwamen er vijf of zes klanten. Maar van de 125 tot 175 euro die de klanten betaalden, kreeg zij er slechts 25. De broers hielden naar eigen zeggen het geld in om aan de Belastingdienst te betalen of om voor haar te sparen, maar dat bleek niet waar. Ook sloten ze telefoonabonnementen af op Katja’s naam, waardoor die voor duizenden euro’s aan schuld opbouwde. En toen de vrouw permanent in het hotel ging leven, ook in het weekeinde, mocht ze niet meer alleen naar buiten. Er werd zelfs een babyfoon op haar kamer geplaatst om haar af te luisteren.

Die hotels waren de veelgebruikte werkplaatsen. De broers huurden kamers of appartementen in onder meer Soest (Het Witte Huis), Zeist (Steyn Hotel en Appartementen), De Bilt (De Biltsche Hoek), en Eemnes (De Witte Bergen). Volgens de rechter werden de vrouwen dan in ’meerdere of mindere mate’ gecontroleerd. „Zo werden zij deels van de buitenwereld afgesloten, zodat de invloed van verdachte (en zijn medeverdachte) extra groot werd.”

Vorige maand werd Erwin veroordeeld tot 36 maanden cel (waarvan 12 voorwaardelijk). Mario kreeg er 14, waarvan 7 voorwaardelijk. Het belangrijkste bestrafte feit was mensenhandel, een deel van de straf was voor oplichting en verduistering. Naast de celstraf moeten de broers ook een schadevergoeding aan de slachtoffers betalen, zoals 43.000 aan Caroline. Bij Erwin gaat het in totaal om ruim 80.000 euro. Beide mannen zijn in beroep gegaan. Hun advocaten hebben betoogd dat er niet meer aan de hand is dan een arbeidsconflict en wat achterstallige betalingen.

Sommige vrouwen woonden wekenlang in de hotels. Hun regelmatige herenontvangst had werknemers of anderen kunnen opvallen. Het OM onderzoekt met name de rol van hoteleigenaar Jan de G. Over een mogelijke rechtszaak tegen hem valt binnenkort de beslissing.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden