Opinie

Er wordt handmatig geteld

'De musical waarbij het publiek de afloop bepaalt!', meldt het affiche. Veel uitnodigender kan een theaterslogan in dit interactieve tijdperk niet zijn. Tel daar de aanlokkelijk knusse sfeer van winter/kerstvoorstellingen bij op, en het kan niet anders, of de zalen zitten vol bij 'Het mysterie van Charles Dickens'.

Regisseur en vertaler van dit mysterie is Bruun Kuijt; de man die door zijn producties als 'Scrooge!' en 'David Copperfield' de wintervoorstellingen, in navolging van de Engelse traditie, op de Nederlandse theaterkaart zette. In 1986 hoorde Kuijt een nummer uit de musical 'The mystery of Edwin Drood' -zoals de officiële Engelse titel luidt- en hij was direct verliefd op de muziek. Hij produceert de musical pas nu, omdat zowel hij als de spelers er niet eerder aan toe waren. Kuijt: ,,Het is niet gemakkelijk om Dickens te spelen. Het spel moet uitvergroot zijn, bijna karikaturaal, maar je moet er tóch in geloven. Ik wil nooit een parodie maken. Humor en sentiment moeten in balans zijn. De mensen die ik sinds 'Scrooge!' in 1993 om me heen verzameld heb, kunnen dat nu.''

Kuijt maakt zijn beloftes waar. Hoewel de vijftien personages vrij grotesk, voorspelbaar en eendimensionaal zijn, ga je om ze geven. Het zijn aandoenlijke karakters. Waarschijnlijk zoals Dickens ze bedoeld heeft. Hoe de auteur zijn verhaal bedoeld heeft, zullen we echter nooit weten. Hij stierf namelijk in 1870 voor hij het kon voltooien. In 1985 inspireerde dat popcomponist/schrijver Rupert Holmes tot deze musical, waarin door een combinatie van keuzes van het publiek zo'n 120 verschillende slotsequenties mogelijk zijn.

Het verhaal is nogal omslachtig; we zien een bont theatergezelschap uit 1873 dat een stuk speelt over de verdwijning van ene Edwin Drood. Toneel op toneel dus, want de spelers stappen voortdurend uit hun rol. Drood is een parmantig mannetje, gespeeld door een nuffige actrice, op haar beurt weer gespeeld door Ellen Spijkerlied Pieters. Drood is verloofd met de naïeve Rosa, terwijl Droods jaloerse oom ook Rosa probeert te versieren. En dan zijn er nog de dominee, een beschonken grafdelver met zijn domme zoon, een opmerkelijk stereotiep weergegeven tweeling uit Ceylon, en ten slotte Prinses Puffer, de hoerenmadam in haar opiumhol. Een geweldig doorleefde rol van (pop)zangeres Marlies Helder, die met haar intense hoekige bewegingen en haar rauwe, zwoele stem, het publiek laat rillen en smelten tegelijkertijd.

Drood verdwijnt op kerstavond, en de vraag is natuurlijk: wie is de moordenaar? En, wie heeft zich valselijk voorgedaan als detective? En wie mogen het happy end-liefdesduet zingen? De zaal stemt. De spelers tellen handmatig de stemmen.

Van het verhaal moet -en kan- dit stuk het absoluut niet hebben. Eigenlijk is het slechts een ellenlange expositie waarin alle -dubbele- personages door een verteller worden geïntroduceerd. Dan volgt er een moord die we niet zien, en vervolgens wordt de moordenaar aangewezen, die na kort touwtrekken bekent. Het is te suf en flauw voor woorden. Gelukkig is de muziek zeer amusant. Uiteenlopend van tamelijk voorspelbare musicalsongs tot verrassende liederen die aan Weill/Brecht doen denken. Met spannende, grote intervallen, verrassende modulaties en knap door elkaar lopende melodielijnen. Heel aardig gezongen en warm begeleid door het zevenmansorkestje.

Wat deze voorstelling tot een waar feestje maakt, is het aanstekelijk enthousiaste spel van de hele cast, die voor, tijdens en na de voorstelling telkens tussen het publiek door loopt om iedereen erbij te betrekken. En dat lukt. Want terwijl je je soms afvraagt wat er eigenlijk inhoudelijk te beleven is op het toneel, zit je toch op het puntje van je stoel te kijken naar deze knusse winteravondvoorstelling met een perfect familiegevoel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden