Er moet ook maar een Duitse koningin komen

In Duitsland is alles beter schrijft Elsevier deze week. De Duitser is rijker, woont beter en winkelt chiquer dan de Nederlander, en daar gaat het maar om.

Er wordt een rondgang gemaakt langs de voorbeelden uit een beter bestaan. De gezondheidszorg is beter, er zijn bijvoorbeeld 140 kuuroorden. De haute couture is modieuzer. In Nederland moet Frank Govers de kar van de couture trekken, maar Duitsland beschikt over de elegante Jil Sander en Wolfgang Joop die bewijzen dat de Duitse vrouw uit meer kiest dan geappliceerde truien en veel make-up. De Duitse spreekvaardigheid is beter, het kiesstelsel is praktischer, het bier lekkerder, de omgangsvormen beleefder en de inkomens hoger. En als Nederland zich toch meer op Duitsland gaat richten, moet er ook maar een Duitse koningin komen. De geschikte meisjes worden nog even op een rijtje gezet voor de kroonprins. Barones Isabella von Senden is een goede kandidate, maar helaas katholiek. Eleonora Fleur van Württemberg is pas zeventien, maar Alexandra zu Sayn-Wittgenstein Berleburg spreekt vier talen en was onlangs al tafeldame van de prins tijdens een society-huwelijk. Het schone, welvarende dorp, zoals Elsevier Duitsland omschrijft, gaat zondag 16 oktober naar de stembus en zal waarschijnlijk voor continuïteit kiezen en derhalve voor Helmut Kohl. Dus zal het land doorgaan met de aanleg van goede snelwegen, de gecultiveerde wandelcultuur, het indrukwekkende industriebeleid en een uitmuntende dienst van waren. Elsevier heeft een kleine troost voor Nederland. Onze fotomodellen zijn beter (Karin Mulder), onze haven is groter, Kohl zelf zou jaloers zijn op onze uitzendbranche en Endemol haalt een flink deel van de winst uit Duitsland onder meer met Traumhochzeit van de immens populaire Linda de Mol.

Een heel andere kijk op Duitsland levert een uit Der Spiegel overgenomen portret van Helmut Kohl in HP/de Tijd op. De politieke overlevingskunstenaar Kohl heeft geluk, maar hij helpt het ook een handje. “Achter zijn masker van brave burgerman speelt de CDU-leider zonder enige scrupules met relaties, weet hij invloedrijke helpers aan zich te verplichten en concurrenten tam te houden. Motto: wat goed is voor Kohl is goed voor het land. Het systeem Kohl is gevormd door de enorme machtshonger van de bondskanselier. Omdat hij niemand voor honderd procent vertrouwt, heeft hij een heel netwerk van verklikkers opgezet. Over zijn eigen partij waakt een complete spionagedienst. De agenten zitten op de Land- of Kringpartijdagen op de achterste rijen en maken aantekeningen. Grote zorgen maakt de partij zich over het gat dat zal vallen als Kohl ooit opstapt. Een opvolger is niet zomaar voor handen, want Kohl duldt niemand naast zich.

HP/de Tijd heeft vorige week de voltrekking van het doodvonnis van Johannes van Damme in Singapore afgewacht in gezelschap van Maria Knol. Zij ontkwam aan dat lot, nadat ze bij gebrek aan bewijs werd vrijgesproken. Ook zij vervoerde iets voor een Nigeriaanse zakenrelatie. Bijna een jaar geleden kon ze na 924 dagen gevangenschap terugkeren naar Nederland en afgelopen week werd haar leven beheerst door één gedachte: misschien mocht de eerste westerling die in Singapore werd opgehangen geen vrouw zijn.

In HP/de Tijd ook een voorpublicatie uit de biografie van Marlon Brando en een portret van Dave Stewart, de mannelijke helft van de in '89 ontbonden popgroep de Eurythmics. De Eurythmics bepaalden met hun afstandelijke kille Noordeuropese technopop mede het geluid van de jaren tachtig, volgens HP/de Tijd. Dave Stewart heeft een nieuwe cd uitgebracht die zo persoonlijk is dat hij er zelf kromme tenen van krijgt. Hij heeft geen makkelijk leven gehad. In de Eurythmics-tijd deed hij altijd een stapje opzij voor die prachtige Annie Lennox die de stem en het gezicht van de groep was en met wie hij ook een relatie kreeg. Na de verkoop van zestien miljoen oplaten kwam het einde. Stewart kon succesvol aan de gang als producer, maar werd nog neurotischer dan hij al was. Zijn geest loopt voortdurend over van de ideeën. Het ene moment is hij vol van het fokken van kleine huisdieren en het andere moment is hij weer bezig met een film.

In Vrij Nederland een mooi gesprek met Maria Hendriks, verslaggeefster bij de Volkskrant, over het boek dat ze schreef over leven na kanker. Er is haar maar weinig bespaard gebleven. Pijn, darmen die meegebakken werden bij de bestraling, per ongeluk doorgeprikte longvliezen, een buikoperatie waarbij de darmen zigzag door de buik werden gelegd en de zaalarts met weekenddienst die op opgewekte autoritaire toon zei: 'Komt u toch uw bed eens uit mevrouw Hendriks. Kleedt u zich eens aan, maak u op, heus dan voelt u zich een stuk beter'. Ze schreef een boek omdat ze zich kon voorstellen dat er meer mensen zijn die lijden onder opmerkingen als 'wat zie je er weer goed uit', 'wees eens wat flinker', 'verman je toch'. “Begrip, dat is wat je wilt als je zo ziek bent.”

In De Groene Amsterdammer kijkt Martin van Amerongen terug op de executie van Van Damme. Minister van Mierlo sprak zijn afschuw uit, nadat kort daarvoor uit een enquête was gebleken dat 43 procent van de Nederlandse bevolking voor de doodstraf is. Gaapt er een kloof tussen bestuurder en de burger? “Het zij zo. In sommige gevallen - zoals dit - moet het van harte worden toegejuicht.”

Hervormd Nederland laat een gelukkig mens aan het woord. Wibi Soerjadi is pas 24, zijn pianoconcerten krijgen juichende recensies en hij vindt zichzelf de gelukkigste man op aarde. “Het is soms druk, maar ik ben zo gek op pianospelen. Als ik een piano zie moet ik hem altijd even aanraken.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden