Ephimenco

Op het moment dat ik dit stukje schrijf zijn er nog een paar uren te gaan voordat De Grote Ontheiliging begint. Ik doel op de documentaire die René Roelofs over de Tweede Kamer maakte en waarvan de drie delen op Nederland 3 worden uitgezonden. Of het waar is dat Roelofs een onthutsend kijkje biedt op de nietigheid van de Nederlandse politiek weet ik dus niet. Ook weet ik niet of het verwijt aan het adres van de documentairemaker waar is, dat hij voornamelijk door anti-politiek wordt gedreven.

Wat ik wel meen te doorgronden is het onvermogen van de Tweede Kamer om met kritische blikken of geluiden soepel om te gaan. Zo hebben niet alleen individuele fractieleden en het presidium bepaalde genante opnames uit de film proberen te krijgen, maar werd een voorvertoning voor kamerleden door Frans Weisglas afgelast. Meneer de voorzitter had na een privé-vertoning van de documentaire een 'zure nasmaak' gekregen en verbood daarom zijn peuters hun netvliezen met Roelofs' beelden te vervuilen. Of Weisglas zich met zijn actie als een echte liberaal afficheert is me niet duidelijk. Maar ook al zou het oog van de maker zich voornamelijk richten op oppervlakkige gebeurtenissen -de gepoederde neus van Agnes Kant, het geblaf van Marijnissen, het vakantieappartement van Firouze Zeroual-toch blijft zijn kijk de visie van de kunstenaar op zijn onderwerp.

Roelofs is geen journalist maar wel een filmmaker die al verscheidene (internationale) prijzen heeft gewonnen waarvan een Gouden Kalf in 1997. Moet de politicus bang zijn voor de kunstenaar? Ach, hoe de kritiek van buitenstaanders ook valt, het is bij Fort Binnenhof toch nooit goed. Toen in december vorig jaar oud minister Nawijn de Tweede kamer als 'een groot ritueel' bestempelde begonnen ze allemaal van verontwaardiging op hun kobaltblauwe stoelen te springen. Er werd uren en uren debat aan de kwestie verspild en de belastingbetalers die het geheel subsidieren begonnen zich op het hoofd te krabben. Ik hoef eigenlijk die documentaire helemaal niet te zien om een beeld van de Kamer te krijgen. Ik kom heus wel aan informatie. Van binnenuit zelfs. Zo vertelde me onlangs één van die 150 de naakte waarheid: 'het stelt hier niets voor. Het gaat alleen maar over wie met wie in de koffer kan duiken en hoe je met zoveel mogelijk alcohol in je lijf de avond kan doorstaan.' De Tweede Kamer? Niets te plechtig of saai groot ritueel: sex, drank en rock and roll!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden