Ephimenco

Aix-en-Provence stikt van de toeristen op deze zonnige dag. Op de Cours Mirabeau is de voertaal Amerikaans. Het zingende lokale accent raakt hier al een jaar of twintig steeds meer in de verdrukking.

Niet alleen door de uitheemse invasie: vanuit Parijs dalen wekelijks op het oude stadje van koning René horden kapitaalkrachtige noorderlingen neer. Maar het ergste moet nog komen: half juni zal de nieuwe TGV-lijn Aix op maar 2 uur en 50 minuten van de hoofdstad zetten. Ik loop door de schilderachtige markt tegenover het paleis van justitie die door reizigers op leeftijd met honkbalpetten uit Missouri of Arkansas wordt bevolkt. Het lijkt alsof het echte leven zich uit de geboorteplaats van Cézanne heeft teruggetrokken. Toen ik Nederland verliet las ik dat de nieuwe Rotterdamse hoofdofficier de Maasstad een 'vuile stad' vond. Eerlijk gezegd mis ik hier een beetje die vuiligheid. De junks, de dieven en het onverwachtse. Toch, daar in de rue Thiers, loeien plots de sirenes. Een zwart wolkje ontsnapt uit een modezaak. De rue Thiers is een dure straat. Uit de bonbonzaak, de delicatessenwinkel of de juwelier Pfister stappen nieuwsgierige klanten. Een brand moet in Aix het hoogst haalbare zijn. Ik moet wat grinniken om het overtrokken reactievermogen van brandweer en politie. Een tiental wagens met zwaailichten staan om het wolkje rook. Een halfuur later rij ik langs het Café des Minimes. Hier kocht ik als adolescent mijn wekelijkse portie nicotine. Gauloises zonder filter. Het is één uur in de middag. Overal in de stad schuiven burgerij en toeristendom aan de talrijke restauranttafels. Aix lijkt me de ideale vakantiebestemming voor een Rotterdamse hoofdofficier.

De volgende ochtend sla ik de krant La Provence met een nerveuze hand dicht. Wat ik zojuist heb gelezen doet me zwaar twijfelen aan mijn inschattingsvermogen. Enkele uren na dat brandje, stapten twee mannen bij juwelier Pfister binnen. Ze hielden revolvers van zwaar kaliber in hun hand en droegen bivakmutsen. Toen ze met hun buit ervandoor gingen werden ze door de politie onder vuur genomen. Wonder boven wonder raakten geen passanten gewond bij de schotenwisseling. Vier uur later werd het Café des Minimes door een gemaskerde man overvallen. De cafébaas liep 130 meter achter zijn overvaller. Hij kreeg vervolgens een heel magazijn kogels in zijn lijf en stierf op straat. Geen arrestaties konden worden verricht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden