ephimenco / Opgelicht

Opmerkelijk bericht gisteren in Trouw: ’Bestuurders zorginstelling opgepakt om fraude AWBZ’. Opmerkelijk omdat het niet iedere dag gebeurt dat bijna de hele top van een thuiszorginstelling in het cachot wordt gesmeten. Wegens het stelen van miljoenen euro’s uit de smalle beurs van hun cliënten.

Ook opmerkelijk omdat het bericht slechts 80 woorden telt die in een hoekje van pagina 12 zijn weggemoffeld. En opmerkelijk omdat in het stukje de naam van de instelling en haar religieuze identiteit ontbreken. Journalistiek wel relevant, lijkt me.

Daarom geef ik dit nu prijs: het gaat om Uenzo, de eerste islamitische thuiszorginstelling die ooit in Nederland werd gesticht. Er is een tijd geweest waarin men niet zo karig was in het geven van informatie over Uenzo.

In 2004 bijvoorbeeld. Toen verschenen in deze krant twee grote artikelen met een totale lengte van bijna 1200 woorden. Het was ook iets heel bijzonders, die eerste islamitische thuiszorginstelling. De jubelstemming van toen is deze week omgeslagen: bestuurders die zich op hun geloof beroepen hebben hun hulpbehoevende cliënten bestolen. Foei. Mogen lezers die in 2004 het breed geëtaleerde goede nieuws mochten vernemen soms niet weten hoe het in 2008 afliep?

Nee, natuurlijk wel. Het gaat waarschijnlijk om journalistiek nonchalance. Of om een moment van onoplettendheid vlak vóór de deadline. Het zou pas kwalijk zijn wanneer hier sprake was van zelfcensuur. Een verschijnsel dat de laatste tijd bij de Nederlandse pers vaker wordt gesignaleerd. Noem het het Wilders-syndroom. Informatie wordt deels onthouden of anders voorgesteld om Wilders vooral niet in de kaart te spelen. Goed bedoeld misschien, maar journalistiek hartstikke fout.

Een geflopte anti-Wilders-demonstratie, met net 1000 diehards, opkrikken tot een succesvol nationaal protest, is misleidend. Een omstreden krantenadvertentie van een joodse tv-producent voorstellen als het protest van de gehele joodse gemeenschap in Nederland, is onjuist. Het lijkt alsof de Nederlandse pers in de ban is geraakt van haar eigen activisme.

Het hoofd blijft niet koel meer en de toetsaanslagen lijden aan oververhitting. Of vallen op cruciale momenten juist stil. Zelfs de deftige Wereldomroep vervalt nu in primair activisme en produceert een eigen anti-Wilders-film. Je hoeft geen aanhanger van Wilders te zijn om te constateren dat het geval Uenzo niet op zichzelf staat. Fraude is van alle tijden en van alle markten, daar zijn we met elkaar eens. Maar dat islamitische instellingen en instituten verhoudingsgewijs een wel heel erg groot aandeel hebben in het illegaal wegsluizen van fonds, verdient een grondige analyse. Een diepgaand journalistiek onderzoek dat van Uenzo naar sommige islamitische scholen zou moeten lopen, tot aan moskeeën van Milli Görus waar door middel van een groen fonds gelovigen worden opgelicht. En: slachtoffers hiervan zijn allereerst de moslims zelf.

Deze column is te zien en te horen op www.trouw.nl/video

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden