Ephimenco / In de tang

De benarde positie waarin staatssecretaris Albayrak zich momenteel bevindt, is niet te benijden.

Als je goed kijkt, zie je dat deze sociaal-democratische politica door twee nationalistische heren in de tang wordt genomen. De ene, advocaat Kemal Kerincsiz, heeft een Turks paspoort, de andere, Tweede Kamerlid Geert Wilders, een Nederlands identiteitsdocument. Het probleem van Albayrak is dat ze zelf beide documenten bezit wat haar van beide kanten kwetsbaar maakt. Hiermee wordt deze kwestie met een hoge symboolwaarde bijna metaforisch afgebeeld. Dan de paradox. Hoewel deze twee mannen wegens hun politieke opvattingen niets anders kunnen doen dan elkaar verfoeien, zijn ze een virtueel verbond aangegaan met hetzelfde doel voor ogen: de staatssecretaris, en indirect haar partij en de regering, beschadigen. Advocaat Kerincsiz, een verbeten censor van de vrijheid van meningsuiting in zijn land, dreigt Albayrak met een aanklacht wegens het (indirect) erkennen van de Armeense genocide. Fractievoorzitter Wilders maakt handig gebruik van deze dreiging om via schriftelijke vragen op het aftreden van de staatssecretaris te zinspelen. Beide willen overigens dat Albayrak haar Turkse paspoort inlevert. Of men het leuk vindt of niet, Wilders had het wel bij het rechte eind toen hij stelde dat de dubbele nationaliteit van een lid van de regering een potentiële bron van problemen vormt. Advocaat Kerincsiz was er vervolgens als de kippen bij om met zijn dreiging Wilders gelijk te geven. In mijn ogen is het vooral de aard van de dubbele nationaliteit van Albayrak die de kern van het probleem vormt. Met haar Turkse paspoort is ze feitelijk aan een land gelieerd met een bedenkelijk regime en laag democratisch gehalte. Een regime dat de vrijheid van meningsuiting met voeten treedt en zijn onderdanen in het gareel houdt. De risico’s voor het functioneren van Albayrak zijn zowel nu als in de toekomst levensgroot. De kwestie die Wilders heeft aangezwengeld is objectief gezien meer dan legitiem en verdient serieuze aandacht. Maar de manier waarop hij dit heeft gedaan is, om zijn beperkte vocabulaire eens te gebruiken, werkelijk schandelijk. Wilders heeft in interviews herhaaldelijk het geloof van de bewindslieden Albayrak en Aboutaleb slinks vermengd met hun dubbele nationaliteit. Aan iedereen die achter hem staat, wil ik de volgende vraag stellen: hoe zouden jullie reageren als een volksvertegenwoordiger zou roepen ’met de komst van de aanstaande staatssecretarissen X en Y heeft een tsunami van joden het kabinet bereikt.’ Of dat hij ’het niet prettig zou vinden dat er twee gereformeerden in het kabinet komen’. Geen vergissing: Wilders is een democratisch gekozen volksvertegenwoordiger maar in hart en nieren absoluut geen democraat. Wat het verweer van Albayrak betreft, dit is tot nu toe uiterst zwak geweest. Ook in de kwestie van de mogelijke aanklacht heeft ze niets meer te melden dan ’eventuele acties van Kerinsciz af te wachten’. Haar Turkse paspoort zal een bron van ellende blijven vormen. Het doorknippen van deze giftige navelstreng is de beste oplossing.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden