EPD: Nee?

Minister Klink stuurt mij een dreigbrief. Ik moet mijn persoonlijke gegevens en die van mijn dierbaren laten vastleggen in een database. Als ik dit niet doe, heeft dat gevolgen. Welke dat zijn, zegt de minister niet. Dat moet ik maar aan mijn huisarts of apotheek vragen. Alsof die mensen het niet al druk genoeg hebben.

Gelukkig kan ik er nog onderuit, al kost dat wel het nodige. Ik moet drie formulieren kopiëren (er zat er maar eentje in de envelop) en ik moet op het gemeentehuis twee uittreksels uit het geboorteregister halen, voor mijn minderjarige kinderen. Ik moet hun identiteitsbewijzen en de mijne kopiëren. Ik ben, kortom, een som geld en een halve dag kwijt om aan iets te ontkomen waar ik nooit om heb gevraagd.

Bovendien bestaat dat EPD nog niet eens: „De Eerste en Tweede Kamer moeten het wetsvoorstel wel eerst goedkeuren”, geeft de minister toe. Let op het woordje ’moeten’. Het is maar een formaliteit, lezen we in de volgende zin: „Daarna kan het landelijk EPD verplicht worden ingevoerd.”

Wat zijn dit voor praktijken? Zullen we gewoon allemaal een keer heel hard ’nee’ roepen?

Hans KuyperZaandam

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden