Enthousiast, vitaal, maar voorspelbaar

HANNY ALKEMA

THEATER

Het Amsterdamse Bostheater De laatste zomer ***

Bedolven onder de bloemen wordt ze, Frances Sanders, de vrouw die in dertig jaar het Openluchttheater in het Amsterdamse Bos wist te heroveren op het vliegtuiglawaai van Schiphol. En er nu de première van haar vijfentwintigste regie van de zomerproductie mag vieren, tevens haar laatste zomer als artistiek leidster van het Amsterdamse Bostheater.

'De laatste zomer' heet die afscheidsvoorstelling dan ook, vrij naar Carlo Goldoni, onder andere naar diens 'Trilogie van het zomerverblijf'. Een komedie, een feestelijke voorstelling, die vooral het plezier in theater maken moet uitstralen.

Dat is een constante in het Bos-werk van Sanders, de lol, het feestje, dat een breed publiek, ook wie niks heeft met zogenaamd hoge kunst, dit theater wil binnenlokken. Een bezoekersaantal dat de 750.000 inmiddels is genaderd, is dan zeker iets om trots op te zijn. Dat de voorstellingen (naar mijn zin te) vaak aan de oppervlakte blijven hangen, moet je dan maar voor lief nemen.

In 'De laatste zomer' zijn veel grappige en meteen herkende toespelingen op actuele kwesties verwerkt, zoals de taakstraf van Berlusconi. Verder gaat het vooral om de misverstanden, verkeerde verliefdheden, bedriegerijen en geldverkwisting van half berooide burgers die toch aan hun status blijven hechten.

Het speelt zich af in een fraai, als reusachtige lommerd ogend decor (Reier Pos), waarin oud zilver uit koffers komt rollen, plastic terrasstoelen van stellages kletteren en binnen secondes van kostuum kan worden gewisseld. Dat laatste is nodig, want er worden veel dubbelrollen gespeeld. Die transformaties gaan steeds opener en sneller, wat het publiek een mooi kijkje in de theaterkeuken biedt.

Tegelijk is dat een enorme leerschool voor de hier behoorlijk jonge cast. Komedie spelen is al lastig en effectief schakelen tussen verschillende personages is een techniek apart. Dat zie je. Er worden dus veel rode rozen rood geverfd, veel voorspelbare typetjes neergezet. Vitaal en enthousiast, maar niet verrassend.

Eentje lijkt het al aardig in de vingers te hebben. Eva van der Post, nog niet afgestudeerd, is leuk, juist omdat ze niet leuk doet, maar telkens iets eigens aan haar (vier!) personages weet te geven. Met net een slim terloopse knipoog op het goede moment. Daar word ik dan weer heel vrolijk van.

T/m 6-9 in het Amsterdamse Bostheater, www.bostheater.nl

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden