Enquête Amsterdam is discriminerend

De auteur is freelance journalist.

De gemeenteraad was over het belangrijkst denkbare onderwerp, namelijk het opheffen van de stad, het contact kwijtgeraakt met maar liefst 93 procent van haar achterban. Het begrip 'achterban' werd niet verstaan als de mensen die je op integere wijze zo goed mogelijk probeert te vertegenwoordigen, maar die je na je verkiezing achter je laat en in de ban doet.

Wie nog een laatste sprankje hoop koesterde ten aanzien van de integriteit van het Amsterdamse stadsbestuur, kwam na het stadsprovincie-referendum bedrogen uit. Alle bestuurders bleven zitten ondanks het feit dat hun de meest vernietigende motie van afkeuring uit de Nederlandse politieke geschiedenis ten deel was gevallen.

Vanaf het eerste moment na de uitslag van het referendum wist ik dat er een belachelijke poging zou komen waarmee de Amsterdamse stadsbestuurders de schijn van enige democratische legitimiteit zouden proberen te herstellen. De 57 vragen tellende gemeentelijke enquête die kortgeleden bij alle Amsterdammers in de bus rolde, heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen.

Al bij vraag 18 werd ik lijkbleek: 'Er zijn de laatste jaren steeds meer mensen van andere nationaliteiten en culturen in Amsterdam komen wonen. Is dat naar uw mening goed of slecht voor de stad?' Vraag 19: 'Sommige mensen zeggen dat er in Amsterdam wijken zijn die op een ongewenste manier eenzijdig zijn samengesteld. Men bedoelt dan dat er veel mensen van allochtone herkomst wonen of veel mensen die afhankelijk zijn van een uitkering. Denkt u dat er in Amsterdam dergelijke buurten zijn?' Vraag 20: 'Indien u vindt dat er dergelijke buurten zijn, wat zouden wij eraan kunnen doen om dit probleem te verminderen?' Bij deze laatste vraag komen twee keuzemogelijkheden voor die mij naar adem doen happen: spreiding over de omliggende gemeenten; immigratie stoppen.

Natuurlijk is het een goede zaak als politici zaken aan de orde stellen die bij het publiek leven, maar dat dient wel op een verantwoorde manier te gebeuren, zeker als het om zulke uiterst gevoelige zaken gaat. Op geen enkele wijze wordt in de enquête of in het begeleidende schrijven aangegeven wat de gemeente met de verkregen antwoorden wil doen. En dat in een tijd waarin er in het hart van Europa op grote schaal etnische zuiveringen plaatsvinden. Mari Ozkaya, voorzitter van het Amsterdamse Turkse vrouwen platform zei naar aanleiding van de enquête: “Je zal hier maar dertig jaar wonen en dan moeten lezen dat de gemeente Amsterdam mensen van allochtone afkomst aanduidt als 'dit probleem'.”

Privacy

Het zijn overigens niet alleen allochtonen die zich zorgen moeten maken over een enquête waarin de meest gevoelige vragen worden gesteld die de overheid haar burgers kan voorleggen. Aan het slot wordt immers gevraagd om naam en volledig adres in te vullen. Daarmee legt Amsterdam een hypergevoelige persoonsregistratie aan, die volgens de wet aangemeld moet worden bij de Registratiekamer.

Zo'n aanmelding is bepaald geen administratieve wassen neus. Middels het voor een ieder ter inzage leggen van het aanmeldingsformulier moet de registratiehouder namelijk inzage geven in het doel van de persoonsregistratie, welke gegevens men registreert, welke derdenverstrekkingen er plaatsvinden en wie er zoal toegang hebben tot de registratie. Bovendien mogen er geen gegevens worden vastgelegd die niet in overeenstemming zijn met het doel van de registratie.

Navraag bij de afdeling Bestuurscontacten van de gemeente Amsterdam leerde mij dat de gemeente Amsterdam heeft nagelaten om aan haar wettelijke verplichtingen te voldoen. Volgens artikel 50 van de Wet persoonsregistraties levert dat een strafbaar feit op. Indien men de aanmelding opzettelijk nalaat is dat zelfs als een misdrijf aangemerkt.

De afdeling Bestuurscontacten heeft mij laten weten dat de naam- en adresgegevens alleen worden gebruikt om de invullers van de enquête de beloofde twee kaarten voor het Amsterdams historisch museum te sturen. Daardoor zou men geen persoonsregistratie aanleggen.

Ik ben natuurlijk geen statisticus, maar volgens mij vertekent dit cadeau de enquête tot een reactie van de culturele grachtengordel-elite. Moet ik bovendien maar geloven dat ambtenaren vervolgens met een schaar de naam- en adresgegevens uit het formulier zullen gaan knippen? En waarom wordt er nergens op het formulier gesproken over privacy?

De in meerdere opzichten volstrekt verwerpelijke enquête waarmee de gemeente Amsterdam de relatie met zijn burgers probeert te verbeteren, toont nog eens aan dat er in deze stad nooit iets verandert. Voor de oorlog al kozen Amsterdammers de zwerver Hadjemeamaar in de gemeenteraad, als protest tegen de arrogantie van hun stadsbestuur. Helemaal nog niet zo'n gekke keuze, niet alleen vanwege het gebrek aan redelijke alternatieven, maar vooral ook vanwege het niet geringe inzicht dat sommige zwervers in gemeentepolitiek plegen te hebben. Zo herinner ik mij uit mijn jeugd nog een aflevering van Zwiebertje waarin hij in het stadhuis een stempeltje met 'Gemeente-eigendom' vond. Met zijn zakmes krabte hij de tussenliggende letters weg om het stadhuis vervolgens vol te stempelen met gemeen en dom.

Amsterdam heeft het, maar helaas geen Zwiebertje. Hadjememaar had toch gelijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden