Energieke wervelwind vol ontroering

Musical

Billy Elliot Joop van den Ende Theaterproducties *****

Hoe het voor Billy voelt als hij danst, vraagt de examinator tijdens zijn auditie voor de Royal Balletschool. Billy weifelt, maar zingt dan toch vol overtuiging: "...of alles uit je wegwaait / of je kwijtraakt wie je bent / en toch ook weer helemaal compleet (...) En o, dan brandt het hier / Als een vuur dat je niet ziet (...) En het stormt in mij".

Billy Elliot, tijdens de première huiveringwekkend sterk gespeeld door de 13-jarige Carlos Puts, laat het niet alleen stormen in het theater: een ware wervelwind breekt uit zodra hij zingt, speelt en vooral beweegt. Zijn ogen glimmen wanneer hij met zijn volwassen alter ego een pas-de-deux danst waarbij hij letterlijk metershoog vliegt.

De lol spat eraf wanneer hij met zijn vriendje Michael (nog een glansrol: Noah de Vos) in fleurige meidenkleren een hoogwaardige tapdans uitvoert.

Het vuur spuit uit zijn lijf wanneer zijn vader hem voor de zoveelste keer verbiedt om te dansen. Ritmisch stampend, letterlijk schreeuwend, rondtollend omdat zijn leven er vanaf hangt, rent hij door de straten van zijn dorp. En je krijgt kippevel wanneer je tijdens zijn auditiedans de passie door zijn lijf voelt razen: een indrukwekkende mix van strakke, afgepaste klassieke pirouettes en lefgozerige acrobatische flikflakken.

Vijf jaar na de succesvolle speelfilm verscheen in 2005 in Londen de gelijknamige musical met muziek van Elton John. Enerzijds een specifiek Engels verhaal over de mijnwerkersstaking in 1984/1985. Anderzijds een universeel thema over een kind dat zijn droom wil volgen ondanks tegenwerking van thuis.

Billy wil balletdanser worden terwijl zijn vader als mijnwerker op de stakingsbarricade staat - en dus niets moet hebben van 'mietjes' of ballet.

Dat drama overstijgt de grenzen en is dus ook in Nederland invoelbaar. De danslijn en het stakingsrelaas zijn prachtig verweven in overweldigende scènes die letterlijk door elkaar heen lopen. Er zijn grimmige momenten met tientallen politiemannen die slaan met stokken. Er is glitter, glamour en humor. En er is ontroering wanneer het gaat over Billy's overleden moeder.

De muziek van Elton John varieert van milde rock en daverende marsbeats tot swingende jazz en ontroerende melancholie. Tel daarbij op de topcast met Pia Douwes als de flamboyante dorpsdansjuf en Bas Heerkens als de norse vader die uiteindelijk toch omgaat, én daarbij de komische en gevoelige vertaling van Martine Bijl. En je weet: dit is een fenomenale topproductie.

foto Roy Beusker

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden