En toen kreeg Wiske borsten

WIM BOEVINK

Meer dan eens schreef ik hier over Suske en Wiske, de striphelden uit mijn jeugd en die van vele anderen, die de verbeelding op gang brachten en sferen van verre oorden, in tijd en ruimte, opriepen. Een hele generatie moet met ze opgegroeid zijn, of zelfs twee, want het bleef, sinds 1947, decennialang rode albums regenen, al nam hun zeggingskracht gestaag af en werd de beeldconcurrentie sterker.

Hun verhalende kracht was voor mij het grootst in de jaren vijftig en zestig, natuurlijk omdat dat de jaren waren van mijn jeugd, maar ook, poneer ik maar, omdat tekenaar en bedenker Willy Vandersteen toen zijn meesterwerken maakte.

Toen hij in 1990 overleed had hij per testament bepaald dat de reeks door zijn tekenstudio mocht worden voortgezet, in tegenstelling tot de Kuifje-reeks die met de dood van Hergé zou ophouden. Wel verordonneerde Vandersteen dat Lambik en Sidonia niet met elkaar mochten trouwen en dat Suske en Wiske niet ouder mochten worden.

Hoe oud waren Suske en Wiske eigenlijk? Als kind heb ik me dat nooit afgevraagd, ook niet als volwassene trouwens, en net zo min deed hun geslacht ertoe. Ze waren leeftijdloos, ik kan me niet herinneren dat ze bijvoorbeeld naar school gingen.

Maar sinds kort is alles anders.

Ik zag ze in stapels in de kiosken liggen, de nieuwe Suske en Wiske. Nog immer onder naam van Willy Vandersteen, dat wel, maar nu als rauw getekend drama, met volwassen protagonisten.

Wiske draagt nog haar witte 'kleedje', maar Wiske heeft borsten.

Het album was, zo bleek mij pas nu, door de uitgever al weken multimediaal voorbereid en gepromoot, via een website met een trailer, en een Facebook- en een Twitteraccount, en het is nu niet alleen in print maar ook op de iPad of smartphone te lezen.

Amoras heet het. Een hele generatie roept nu 'Amoras?' en inderdaad het is hetzelfde mystieke eiland van het allereerste album uit 1947, alleen speelt het avontuur zich nu af in 2047, honderd jaar later dus, en komt het album uit in het jaar dat Vandersteen honderd zou zijn geworden.

Rood is het album niet, zoals in de reeks. Het oogt als een Amerikaanse comic, en bij lezing ziet alles er anders uit en gaat het er gewelddadig en bloedig aan toe. En wat heb ik niet voorbij zien komen, wat ik als kind nooit had kunnen bedenken?

Suske, een flinke kerel, die een natte zoen krijgt van een jonge vrouw (ook met borsten). Wiske die rondloopt in een ochtendjas, met niets eronder. Dialoog:

Suske: Ik leg het straks uit, eerst maken dat we wegkomen.

Wiske: Ja,hallo! Ben jij op je hoofd gevallen of wat?! Ik sta hier in mijn blote kont!

Ze worstelen zich 'Fuck!' roepend door het verhaal, the saga unfolds, op weg naar nog eens vijf albums.

En dat testament van Willy Vandersteen dan? Zijn nalatenschap wordt beheerd door dochter Leen, en die vond het goed. Ik keek naar Wiske in haar ochtendjas en dacht: daar gaat mijn onschuld.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden