Review

En toch vergeef je Scorsese

De laatste film van Martin Scorsese die hier in de bioscoop verscheen, heette 'Il mio viaggio in Italia'. Het was een schitterende, vier uur durende documentaire over de Italiaanse cinema van weleer. 'Gangs of New York', Scorsese's nieuwste, drie uur durende speelfilm, lijkt wel een beetje op die documentaire exercitie.

Scorsese duikt met 'Gangs of New York' in de geschiedenis van zijn stad. Hij keert terug naar het midden van de 19de eeuw, om precies te zijn de periode 1846-1863, waarin Lower Manhattan beheerst wordt door concurrerende straatbendes. Inzet van de strijd is een stukje grond, The Five Points, waar vijf straten kruisen. Hier staan de Angelsaksische 'natives' en de Ierse immigranten, die in stromen de stad binnenkomen, met gebalde vuisten en uitgerust met schoppen en slagersmessen tegenover elkaar.

Imponerend is de slachting waarmee de film opent, begeleid door trance-achtige dansmuziek. Scorsese ontlaadt in deze proloog de energie voor een epische vertelling, een soort rauwe, 19de-eeuwse versie van 'West Side Story', vol openbare ophangingen en afslachtingen. Het verhaaltje waarin een Ierse priester (Liam Neeson) wordt vermoord en waarin diens verweesde zoon Amsterdam Vallon (Leonardo DiCaprio) samen met een stelend liefje (Cameron Diaz) wraak komt zoeken op messenslijper Bill the Butcher (Daniel Day-Lewis) heeft echter iets armetierigs.

Het is zeker een genot om Daniel Day-Lewis in een van zijn schaarse rollen aan het werk te zien. Bill the Butcher is een man met meerdere gezichten, en dat wordt door Day-Lewis met een opvallende intensiteit uitgespeeld, met hangende krulsnor en al. Het surrogaat-vaderschap en de driehoeksrelatie die hij eveneens met het jongere stel onderhoudt, komen echter nauwelijks uit de verf.

Het is zelfs alsof het verhaaltje wat wordt opgerekt, om maar zo lang mogelijk te kunnen verwijlen in de gedetailleerde reconstructie van 19de-eeuws New York. Scorsese liet de oude stad voor heel veel geld nabouwen in de Romeinse Cinecittà Studio's. Zijn documenteerdrift verbluft daarbij het meest. Heerlijk hoe de voice-over alle belachelijke feitjes en weetjes uit Herbert Asbury's boek 'The Gangs of New York: An Informal History of the Underworld' (1928) uitstrooit: '37 vrijwillige brandweerkorpsen rukten op dat moment uit'.

Scorsese is hier vooral een als speelfilmregisseur vermomde documentarist die je het oppervlakkige verhaaltje en het nationalistisch klinkende slotakkoord van de Ierse U2-zanger Bono (getiteld: 'The Hands That Built America') met enige tegenzin kunt vergeven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden