En jawel, niemand zat te wachten op de polderimam

NUWEIRA YOUSKINE

Mijn hart maakte een vreugdesprongetje. Wat is het toch zálig om gelijk te krijgen. Een opsteker voor je vooruitziende blik. Als een roepende in de woestijn verkondig je allerhande belangrijke zaken, waar dus niemand enig acht op slaat. En dan, zo'n tien jaar later, toch nog gerechtigheid. Dat zat zo:

Het waren de roerige tijden na de moord op Theo van Gogh. Minister van integratie Rita Verdonk en staatssecretaris van onderwijs Mark Rutte (jawel), wilden aan de polderimam. Niet de hakkelende moskee-voorgangers die tot dan toe uit Turkije en Marokko gehaald werden, met hun on-Nederlandse, radicale denkbeelden. Nee, keurig ABN-sprekende geestelijken moesten we kweken, die in zalvende bewoordingen over de geneugten van de Nederlandse samenleving konden vertellen en wars zouden zijn van enige godsdienstig-opruiende taal.

Voor de toenmalige islamitische omroep schreef ik daarop in een column iets als: 'de imam-opleidingen hebben weinig kans van slagen. Hoe eerbaar het beroep van imam ook wordt gevonden, Nederlandse moslimjongeren zullen uiteindelijk, net als de gemiddelde mens, dromen van een baan met maatschappelijke status en liever arts of advocaat willen worden'. En zie.

Dit laatste was exact de conclusie van een beteuterde decaan van de Universiteit Leiden, die zich deze week gedwongen zag zijn bacheloropleiding islamstudies - ooit bedoeld als voorbereiding op de imamopleiding - stop te zetten. Van alledrie in 2006 opgerichte imamopleidingen is nu alleen nog iets aan de Vrije Universiteit over. Veel geld en goede bedoelingen zijn zo verloren gegaan. Zonde, maar verklaarbaar. Enerzijds is naïef uitgegaan van de stereotypering dat moslims meer bezig zijn met het verkrijgen van goddelijke goedkeuring, dan met de hoop op een riant huis en een flitsende carrière. Think again.

Anderzijds was het een politieke beslissing, die de verhitte gemoederen na de moord op van Gogh enigszins moest bedaren. Alsof je middels de moskee een dolgedraaide zonderling kan tegenhouden.

Fijn, om dit allemaal triomfantelijk te constateren, maar de volgende vraag is: wat nu? Heeft het dan helemaal geen zin meer om Nederlandse imamopleidingen aan te bieden? En zullen in Nederland geboren en getogen moslims, als ze al zo'n opleiding willen doen, ooit de kennis en status verwerven die aan veel buitenlandse imams kleeft? Mijn antwoord op beide vragen luidt: nee. Het gros van de Nederlandse moslims zal zodanig seculariseren dat ze misschien de vrijdagpreek van een willekeurige imam nog welwillend aanhoort, maar daarna snel weer de individuele weg gaat. Enkelen radicaliseren, maar die luisteren toch al louter naar youtubefilmpjes uit Saoedi-Arabië; niet naar een Nederlandse imam. De verschillende gemeenschappen zullen hun eigen imams blijven aandragen, of die nu hier of in het buitenland opgeleid zijn. Kortom: de inmenging van de Nederlandse overheid en het hoger onderwijs in het imam-schap was, én blijft, zinloos.

Eens kijken of ik me over tien jaar weer op de borst kan kloppen voor deze voorspelling.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden