... en hoe er nu eindelijk hulp op gang komt

In grote delen van de wereld wordt graag en veel afgegeven op de imperialisten uit de VS. En thuis zou president Obama met zijn slappe aanpak evenmin problemen oplossen. Maar ditmaal pakt Washington het groots en goed aan, ook al is het volgens sommigen wat laat.

De VS sturen drieduizend militairen naar Liberia die daar en in de buurlanden zeventien behandelcentra voor ebola gaan bouwen met honderd bedden elk. Hard nodig, want er is geen vrij bed meer over. Tot nu toe heeft het particuliere Artsen zonder Grenzen de leiding over de strijd tegen ebola en de patïëntenstromen. Het zet daarvoor in de drie zwaarst getroffen landen zo'n 1800 medewerkers in, en zit daarmee aan zijn taks. "Wij moeten nu in Monrovia besmette mensen terug naar hun familie sturen, omdat de internationale gemeenschap zo traag reageert", signaleerde AzG-voorzitter Joanne Liu gisteren in Genève.

Monrovia

Obama noemde de epidemie een nationale veiligheidscrisis. De Amerikaanse krijgsmacht start in Liberia's hoofdstad Monrovia een coördinatiecentrum. Van over de hele wereld komen artsen naar het gebied toe. Cuba stuurt in oktober 165 gezondheidswerkers naar Sierra Leone. China heeft daar al een ziekenhuis met 115 medewerkers en stuurt nog een mobiel lab met 59 personeelsleden. Het Rode Kruis gaat daar ook een centrum openen.

Historische band

Vorige week heeft president Ellen Johnson Sirleaf van Liberia (bijna 1200 doden) hulp gevraagd aan de VS. De twee landen hebben een historische band. Liberia was Amerika's enige kolonie in Afrika. Een plek waar vrijgekomen slaven in 1820 hun eigen land gingen opbouwen, als een soort Israël op het zwarte continent. Ook schepen met bevrijde slaven werden richting Liberia gestuurd. De naam Monrovia is een variant op (James) Monroe, de vijfde president van de VS die het kolonisatieplan van harte steunde. De huidige president Johnson Sirleaf studeerde in de VS, werkte later bij de Wereldbank in Washington en is in 2011 de Nobelprijs voor de Vrede toegekend.

Maar Liberia is een land waar alles misgaat: de wet van Murphy gaat er vaak op. Johnson was wel succesvol met schuldenreductie en een waarheids- en verzoeningscommissie, maar staat nu voor haar zwaarste klus ooit: ebola intomen voordat het 'Mama Liberia' klein krijgt.

Gelukkig is er die goede band met de VS. Wat nog beter is: de Amerikanen hebben geluisterd naar advies van de WHO om de crisis te bestrijden sámen met de bevolking. De straatarme Liberianen hebben amper tv, en lezen geen kranten. Slechts de helft heeft een mobieltje. Als er dan mannen in maanpakken een dorp in komen, overheersen angst en wantrouwen.

Gezondheidswerkers

De VS gaan zwaar inzetten op het opleiden van Liberiaanse gezondheidswerkers. Vijfhonderd willen ze er wekelijks trainen, en dat gedurende minstens een half jaar. Dat betekent twee vliegen in één klap: extra werkgelegenheid plus het verspreiden van de broodnodige kennis onder de bevolking over het verzorgen van ebolapatiënten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden