En de mooiste bekentenis is...

Een gestolen asbak, een buitenechtelijk kind, een vermoorde hamster. Voor de Trouw Schrijfwedstrijd ’Een (nagelaten) bekentenis’ ontvingen we een recordaantal inzendingen.

Laten we het maar toegeven: we hadden ons verheugd op pijnlijke verhalen over uw minder fraaie kant. Over uw overmatige drankgebruik, uw slippertje met de buurman en uw heimelijke angst voor de Marokkaanse groenteboer. We zagen u in gedachten al zitten: met het schaamrood op de kaken en een pen in de hand, om een lang verzwegen schuld nu eindelijk eens op te biechten.

Maar de ruim 420 inzendingen voor de Trouw Schrijfwedstrijd ’Een (nagelaten) bekentenis’ verrasten ons in meerdere opzichten. We hadden, in dit reality-tijdperk, vooral gerekend op authentieke bekentenissen. U koos echter in meerderheid voor het fictionele verhaal, waarin overigens opvallend veel overspelige echtgenoten werden vermoord.

Autobiografisch of verzonnen, ons is het om het even, wat telt is de kwaliteit van het verhaal. Daarover moeten we hier toch enkele strenge woorden spreken. Aan uw verhalen ontbreekt nogal eens het schurende randje van gêne, schuld of zelfverwijt. En dat is wél essentieel voor een bekentenis: je bekent immers een fout, iets waarmee je een ander benadeeld of beschadigd hebt.

In een deel van de verhalen is eerder sprake van een aanklacht en krijgt de ander dus de schuld: de vader, de chef, de jaloerse vriendin. De ’biechteling’ presenteert zichzelf als slachtoffer in plaats van als dader, en wordt daarmee een veel minder spannende hoofdpersoon.

Wat we ook geregeld aantroffen is de zelfvergiffenis: u maakte weliswaar een fout, maar concludeert zelf al dat die zo erg niet was en dat u het sowieso niet kon helpen. U ging, kortom, minder met de schrijversbillen bloot dan wij hadden gehoopt.

Maar hiermee zijn we uitgemopperd, want in de berg verhalen vonden we gelukkig ook allerlei moois. Kleurrijke personages bijvoorbeeld, zoals de dronken vader die laveloos onderaan de trap ligt, of de bluffende man die van het geld van zijn vrienden de verkeerde aandelen koopt. Interessant waren ook de variaties op het ’Vliegeraar-motief’: net als in de beroemde roman van Khaled Hosseini laat de jonge hoofdpersoon daarin zijn beste vriend uit lafheid in de steek.

U stuurde ons heftige bekentenissen: van een meisje dat vergeet te letten op haar kleine zusje in bad. Van een vrouw die verliefd wordt op een ander, terwijl haar man doodziek is. Van een andere vrouw die achteraf haar abortus betreurt. Van een kleindochter die misbruikt wordt door haar opa en hem vervolgens verraadt aan de Duitsers.

Mooi vonden we ook de ’kleine biecht’ over de nooit teruggebrachte paraplu, de diefstal van een asbakje, het bladeren in een pornoboekje, het verkeerd ingebrachte infuus of de laffe moord op de coniferen van de buren. Het zijn menselijke foutjes, die jaren later nog zachtjes in het geweten kunnen prikken.

Tot deze categorie van ’klein vergrijp’ behoort ook het winnende verhaal van deze schrijfwedstrijd: ’Ik lust geeneens mandarijnen’ van Gerwin van der Werf. Daarin beschrijft de auteur – die vorig najaar al de derde prijs won in de Trouw Schrijfwedstrijd ’De gelukkige klas’ – hoe een jongen de verjaardagstaart van zijn oudere broer ruïneert. Bepaald geen schokkende daad, die het innerlijk van een dertienjarige toch danig weet te beroeren.

Vanwege zijn subtiele humor, zijn mooie stijl en het overtuigende puberperspectief krijgt Van der Werf de eerste prijs: een weekendje voor twee personen in Blooming Hotel in Bergen.

Erg gecharmeerd zijn wij ook van ’We zaaiden vergeetmenietjes op zijn graf’ van Freerk Knobbe. Daarin worstelen de hoofdpersonen met een zware vraag: zijn wij schuldig aan de dood van onze hamster? Halverwege krijgt deze geestig geschreven bekentenis nog een verrassende wending. Knobbe verdient de tweede prijs: een online Trouw Schrijfcursus.

De derde prijs (een boekenpakket) gaat naar ’Jouw gebed wond me op’ van Lyda Westerink. Dit vlot geschreven, spannende verhaal over een journaliste die wel héél ver gaat voor een primeur, blonk uit in de categorie ’erotische bekentenissen’. Daarvan ontvingen we er vele, met als curiosum het verhaal ’Veilig verlangen?’ van Trenke Riksten, over de innige relatie tussen een vrouw en haar sint-bernardshond.

Vanwege haar originaliteit krijgt Riksten hierbij een eervolle vermelding. Ook voor de verhalen van de volgende auteurs hebben we (om andere redenen) veel waardering: Lili de Ridder, Inger Boxsem, Jan Buschman, Thea Droog en Marjon Fluit-Harkema. Speciale vermelding verdient Dorit Hasselaar, die met haar verhaal ’Zachte heelmeesters’ net niet in de top-3 terechtkwam. Al deze schrijvers ontvangen binnenkort de roman ’Een nagelaten bekentenis’ van Marcellus Emants.

Alle andere schrijvers willen we hartelijk danken voor hun inzet, hun openhartigheid of hun fantasie over het onloochenbare duister in de mens.

De jury bestond uit: Laura van Baars, Andrea Bosman, Onno Havermans, Nicole Lucas, Hans Masselink, Beatrijs van Oorschot en Iris Pronk.

Alle inzendingen voor de schrijfwedstrijd ’Een (nagelaten) bekentenis’ zijn te lezen op www.trouw.nl/schrijf!, Trouws vrijplaats voor schrijvers op internet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden