En de deksel van de omerta is weer dicht

Het profpeloton heeft snel geleerd. Na de doldwaze 'ik-heb-het-gedaan-dagen' van de afgelopen maanden is de deksel weer op de omerta gegaan. Zonder dat wij, van de buitenwacht, dat zagen of merkten, hebben de renners zelf de moeren van binnenuit aangedraaid: zo was al dat toegeven wel genoeg. Het was misschien zelfs wel te verwachten, bedenk ik.

Toen KNWU voorzitter Wintels met CDA-achtige branie (!?) aankondigde dat hij en de zijnen wel eens snel de mores binnen het wielerlandschap zouden blootleggen en duidelijk inzicht zouden geven hoe er binnen de wielrennerij van de afgelopen twintig jaar gehandeld was, voelde je de tegenwind al opkomen.

Die wielerwereld, voorgezeten door deze beroepsbestuurder die het goede van de mens nog zeer uitdraagt (en daar is niets op tegen), moet toen direct gedacht hebben: even pas op de plaats.

Toen na de rustige ophangingen van Steven de Jongh en Rudi Kemna er nog wat buitenlands gebroed aan de galg ging, was voor het grote publiek de lol eraf en was het wachten nog slechts op een grote vis.

Van Thomas Dekker keek niemand op. Mark Lodz was een lieve Limburger die nu weer wiskundelessen op school gaf. Ja, Grisha Niermann deed wel even pijn omdat hij zo eerlijk en soeverein naar voren kwam als renner en het stuntelende gelieg van Rasmussen was alleen maar kenmerkend voor 's mans oeuvre. Danny Nelissen kreeg een goed tv-interview mee als dank en verdween naar een klooster om er rust te zoeken. Zijn 'eerlijkheid' werd door zijn werkgever omgezet in ontslag. Voor de moeite... Toen Michael Boogerd de laatste was in het kopgroepje en Nederlands populairste renner van de afgelopen jaren onder hoongelach door het land werd gereden op de epomobiel, moet de wielerwereld gedacht hebben: tot hier en niet verder.

Ik sluit niet uit dat er ook een onderlinge afspraak is gemaakt. De omerta, zo heb ik in veertig jaar rondwandelen in de wielersport geleerd, is ALTIJD sterker dan welke tegenstroom ook. Dus ook hier, in dit - zoals de buitenlanden stellen - vreemde sportland Nederland.

Nog eenmaal: de afgelopen maanden kwam geen enkele Spanjaard, Italiaan, Zwitser, Rus, Pool, Fransman of Belg uit zichzelf naar voren om, gelijk de Nederlandse bloedbroeders, een Mea Culpa te slaan en duidelijk te maken dat eerlijkheid het langst duurt. In die buitenlanden werd vol ongeloof naar het Nederlandse peloton gekeken.

Het duidelijke antwoord is nu vanuit het peloton gekomen. Er is niet één valsspeler meer te bekennen.

Niets gezien, niets geweten, nooit iets gehoord... slechts luidkeelse stilte. Met die mentaliteit heeft de wielerjournalist al die jaren al moeten werken. Het ontkennen en liegen heeft zulke gesublimeerde vormen aangenomen dat het peloton er zelf in is gaan geloven.

Het rapport, zoals eergisteren verschenen, bewijst dat. Knetterend ontkennen, dat is wat er blijft. En: schouderophalen dat klinkt als klaroengeschal. Het peloton was die Hollandse schoonmaak beu, het was zo voldoende, de deksel ging dicht.

Je kunt hier niets tegen doen; de verklaringen zijn afgelegd (niet onder ede, zoals in de VS), de resultaten bekend en we doen een plas en het bleef zoals het was.

Ik kan nu weer tegenover welke renner dan ook gaan staan en de normale (journalistieke) vraag stellen of hij wel eens met doping te maken heeft gehad of er iets vanaf weet, en dan zal het antwoord voorgedrukt en bekend zijn: neen, daar weet ik niets van.

Omdat er geen wettig bewijs van jokken/liegen bestaat in de vorm van een 'positieve' uitkomst van een dopingonderzoek, is het gesprek dan weer snel tot een einde gekomen. Ontkennen en liegen hebben hun plaats weer ingenomen, de omerta werkt weer.

Ik mag dan misschien een wat cynische kijk op deze wereld hebben, maar zo is het toch gegaan. De schoonmaakwoede van Wintels is weggewaaid. Wat rest, is een rapport dat nog van de commissie Sorgdrager kan gaan komen. De antwoorden op pregnante vragen konden daar anoniem worden gegeven. Voor de rest is de deksel weer dichtgedraaid. Zondag Parijs-Roubaix, waarschijnlijk huldigen we een grootse winnaar, die 'schoon' wint.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden