En de advocaat, hij procedeerde voort

Daar was hij weer, Ulrich Busch. De advocaat die Demjanjuk verdedigde. Hij stuurde, zoals wel vaker, een persverklaring rond.

Ik sta op zijn mailinglist.

Twintig maanden is het geleden dat Ivan Demjanjuk, kampbewaker in het vernietigingskamp Sobibor, in München tot vijf jaar cel werd veroordeeld en vervolgens, in afwachting van een hoger beroep, werd vrijgelaten.

En de advocaat, hij procedeerde voort.

Dat hoger beroep kwam er echter niet; Demjanjuk overleed in maart vorig jaar, 91 jaar oud, in het Beierse verzorgingstehuis waar hij als stateloos burger was ondergebracht.

De boomlange, wat gebogen verdediger, die met zijn obstructieve, ellenlange verweren en wrakingen de rechtbank bij vlagen bijna tot waanzin dreef, eiste een onderzoek naar de doodsoorzaak van zijn cliënt. Hij liet hem, ook nu hij was overleden, nog niet los.

Want de advocaat, hij procedeerde voort.

Een arts zou zijn toch al zwaar zieke cliënt verkeerd hebben behandeld. Demjanjuk leed aan een voorstadium van leukemie, aan een pijnlijke vernauwing van een wervelkanaal in de onderrug en aan jicht.

In een verklaring wijdde Busch uit over een verstoring in de aanmaak van rode en witte bloedlichaampjes en de toediening van een verkeerde (en goedkope) pijnstiller, die weliswaar de pijn in de wervelkolom hielp bestrijden, maar ook de leukemie zou hebben bevorderd. Volgens Busch overleed zijn cliënt aan een overdosis van de pijnstiller.

Het openbaar ministerie zag geen grond tot vervolging, waarop Busch op inmiddels vertrouwde wijze de officier trachtte te wraken, en heropening van een onderzoek eiste.

Zulke berichten stuurde de advocaat, die ook al eerder bij de rechtbank had aangeklopt om een Oekraïens sprekende verzorger voor Demjanjuk te verlangen, toen deze net in het Beierse verzorgingstehuis was opgenomen.

En de advocaat, hij procedeerde voort.

Busch eiste een onafhankelijk onderzoek door een buitenlandse arts, en opende een speciale Demjanjuk- website om zijn juridische correspondentie openbaar te maken.

Zijn laatste schrijven, dat ik deze week ontving, bevatte weer een ander soort aanklacht. Een cynische aanklacht tegen de Duitse justitie. Die zou na het vonnis tegen Demjanjuk een lawine van processen hebben aangekondigd tegen inmiddels hoogbejaard personeel van concentratiekampen. Immers, in de Demjanjukzaak werd voor het eerst iemand schuldig verklaard zonder dat persoonlijke wandaden bewezen waren. Alleen een loonlijst of een naam op de personeelslijst, volstond.

Busch vecht ook die rechtsopvatting nog luidkeels aan.

En de proceslawine bleef uit. Voor een Duitse kampbewaker uit Auschwitz, die ook in Amerika woont, dreigt vervolging, maar het OM traineert een procesgang.

Demjanjuk, sneerde Busch, was alleen maar een zondebok.

Zo spookt hij nog rond, in mijn e-mail - de dode Ivan.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden