Emoties tijdens opening: 'Vecht terug dames, vecht'

PEKING - Als ze klaar is met haar korte toespraak, pinkt ze even een traantje weg. Helvi Sipilü, één van de grand old ladies in VN-vrouwenland, zorgde er twintig jaar geleden als assistent secretaris-generaal - een prima stratege - voor dat de VN een vrouwenconferentie hoogstnodig vonden.

BARBARA BERGER

Dat was 1975 in Mexico, met 4000 deelneemsters aan het Forum. Nu staat Sipilü voor een kleine 20 000 juichende vrouwen in het Olympisch Stadion in Peking en opent samen met de dertig jaar jongere forumleidster Supatra Masdit de schaduwtop van de vierde wereldvrouwenconferentie. Wat normaal doorgaat voor wat afgezaagde feministische wijsheden, zeker als dan ook nog een brandende fakkel wordt overhandigd, geeft uit haar mond - met de al gebroken stem - een brok in de keel. Dat vrouwen 'ja, jullie!' sinds zij begon zo veel zijn opgeschoten, maar dat het nog lang niet genoeg is. “We laten niet langer meer toe dat ze ons als objecten behandelen. Vecht terug, dames, vecht. Het mogelijke doen we morgen, het onmogelijke duurt een paar dagen.”

Beethovens 'Ode aan de vreugde', prachtige Chineze drakendansen, honderden vredesduiven, kleutertjes die aandoenlijk gedisciplineerd volksdansten, de gelijkheidszeppelin en reuzeballons van ondermeer Pekings' Hard Rock Cafè: de openingsceremonie gisteravond van het Forum kon je niet anders dan urenlang meeslepen.

Even tevoren waren de Forumprogramma's eindelijk klaar, een 200pagina's tellend boekwerk van duizenden vrouweninitiatieven uit de hele wereld, die hier de acht dagen zullen plaatsvinden. Zo kan er bijvoorbeeld op de laatste Forumdag, vrijdagmorgen 8 september om negen uur uit precies 119 workshops worden gekozen en om elf uur weer, maar dan met andere onderwerpen. Het verschijnen van deze lang verwachte 'Forumbijbel' drukte gisteren de maar voortdurende perikelen met de Chinese eenheidsstaat op de achtergrond. Inmiddels is duidelijk dat een kleine honderd Tibetanen en Taiwanezen, die zich volgens de regels bij de VN hadden aangemeld, geen visum hebben gekregen. Ook is nog maar de helft van de geregistreerde 36 000 Forumgangers (naast de 20 000 leden van regeringsdelegaties) aanwezig en niemand weet nog hoeveel er uiteindelijk geen of te laat een visum kregen.

Twee Nederlandse politievrouwen, die namens het Europese netwerk naar Peking zijn gekomen, baalden gisteravond verschrikkelijk dat zij - met duizend anderen - geen ticket voor de openingsceremonie hadden weten te bemachtigen. Hoewel de organisatie in hun gevoel naar hen opkeek als 'echte politie' kregen ze nu van de al duidelijk zenuwachtig geworden organisators te horen dat ze maar beter hun mond konden houden, omdat er 'anders helemaal niets meer doorgaat'.

Tegen de pers werd het op het acht verdiepingen tellend hoofdkwartier van de All China's Women' Federation iets zachter gezegd: “U moet toch begrijpen, we dachten echt niet dat er zoveel mensen zouden komen.”

En toch, na een paar dagen en de eerste ontzetting over de Chinese aanpak komt ook de gelatenheid. En de overlevensstrategieëen: het ritselen, de trucs. De aanwijzigingen in het gebroken Chinees-Engels niet meer verstaan, bluffen en vrouwencoalities zien ontstaan. Nooit een, maar altijd meteen drie uitnodigingen ergens voor meepakken. En soms mag het wachten best even duren, zo samen met Betty Friedan toevallig naast je in de rij. Ze maakt het fantastisch, geniet van de strijd en laat de Nederlandse vrouwen hartelijk groeten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden