Emoties komen los, maar niet om titel Swift

ROERMOND - Swift werd zaterdag voor de achttiende maal Nederlands handbalkampioen bij de vrouwen. Dit jaar mocht E en O een poging doen Swift de voet dwars te zetten. Dat lukte niet; met 23-16 wonnen de Oost-Europese vrouwen van de Drentse meisjes.

Het was zaterdag de wedstrijd van de beheerste emoties. Beheerst omdat het een sfeerloos duel was zonder enige uitstraling. Hoezo kampioenswedstrijd? Er waren geen spandoeken, er was geen confetti, het weinige publiek roerde zich nauwelijks. Na afloop waren er wel wat felicitaties, maar de intense blijdschap ontbrak en ook de gladde toespraakjes straalden weinig warmte uit. Het kan niet gezegd worden dat Roermond zijn buitenlandse heldinnen koesterend aan de borst drukt.

Het was zaterdag ook de kampioenswedstrijd van het ongewenste afscheid. Bij Swift vertrekken naast trainster-coach Zsuzsanna Nagy ook Laura Robben (geen nieuw contract), Suzana Coko (terug naar Kroatië), Katalin Szilagyi (kapotte knie), Ana Razdorov (geen nieuw contract) en de bankzitters Wieneke Groot en Rosie Kicken.

E en O ziet Marlie Menten, Martine Hekman, Gea Kregmeier, Monique Feyen, Olga Assink en Heidi Veltmaat naar het Oranjeplan van bondscoach Bert Bouwer afvloeien en weet dat ook tweede keepster Joceleyn Tienstra en Elly An de Boer op Bouwers pik-in-lijstje staan. Verder vertrekt Saskia Mulder naar Duitsland.

Niet opvangen

Daar is Hans Lueks, voorzitter van E en O, uiteraard niet blij mee: “Wij raken bijna de hele ploeg en dus veel kwaliteit kwijt. Dat kunnen we niet opvangen.” Lueks ziet niets in het Oranjeplan. “De kwaliteit voor de Olympische Spelen - dat is toch het doel - is er niet, want Bouwer begint niet met de absolute top. Te veel meiden hebben al afgehaakt en onze meiden zijn erg jong, te jong. Dat was vandaag en ook vorige week tegen Swift goed te merken. De ervaring is er niet en dus is de druk op hun schouders te groot.”

Inmiddels doen allerlei geruchten over het Oranjeplan de ronde. De bond worstelt met de financiële afdekking en speelsters willen niet naar het midden van het land verhuizen. Daarom zou het een optie zijn met de Oranjespeelsters naar Emmen te verkassen. E en O: Emmen en Oranje. Dat klinkt niet gek. Lueks: “Ik heb die verhalen ook gehoord, maar ik weet er niks van. Swift zou hiervoor ook in de markt zijn. Het lijkt me niet reëel. Op 1 mei praten we met de bond over onze situatie. Misschien horen we dan meer.”

Lueks stelt zich meer vragen. “Waar wordt het geld, dat wel binnen is, voor gebruikt? Hoe maken we volgend jaar de competitie interessant als de topspeelsters er niet meer bij zijn? Ik verwijt het handbalverbond gebrek aan beleidsvoering, want dit Oranjeplan, hoe ambitieus ook, past niet in de totale beleidscontext van de bond.”

E en O heeft de afgelopen jaren hard gebouwd aan de ploeg die nu vertrekt. Nog altijd stroomt jong talent toe. Elly An de Boer is een voorbeeld. Zij zit nog niet bij Bouwers keurtroep, maar dat zal er op den duur wel van komen, want ze is onmiskenbaar een talent. De pas zestienjarige speelster lijdt nog wat onder onbeteugelde onstuimigheid met als gevolg enkele dure missers vanuit vrijgespeelde positie, te graag zelf willen schieten en een tekort aan geduld, maar die negatieve zaken zijn in een rijpingsproces wel af te leren. Belangrijker zijn haar gretigheid, motivatie, incasseringsvermogen en kracht. Lueks ziet de bui al hangen en sombert: “Elly An raken we wel kwijt, net als Joceleyn Tienstra als Laura Robben niet naar Oranje gaat.”

Laura Robben nam zaterdag met haar zesde landstitel afscheid van Roermond. Haar is geen nieuw contract aangeboden. Swift-voorzitter Jan Hol: “Laura heeft ons te kennen gegeven dat ze een contract aangaat met Oranje. Als dat niet doorgaat, is dat jammer voor haar, maar wij konden niet wachten. Debbie Klijn, onze tweede keepster, moesten we zekerheid bieden, anders zou ze opstappen. En dan kiezen we voor de jeugd.”

De ervaren Robben heeft een andere lezing. “Ik heb inderdaad een gesprek gehad met Bouwer en dat heb ik keurig gemeld bij het bestuur van Swift. Dat vond ik eerlijk, ik houd van open kaart. Een paar dagen later werd me gezegd dat ik naar Oranje neig en dus niet meer in het beleid pas.”

Of het Nederlands team voor Robben doorgaat, is nog maar de vraag. De doelvrouw die een aantal jaren geleden van Amsterdam naar Roermond verhuisde, is te duur, zegt bondscoach Bert Bouwer. “Ik wil haar dolgraag erbij hebben, maar we kunnen haar niets betalen. We betalen niemand iets; iedereen heeft dezelfde uitgangspositie.”

Robben: “Ik vraag om een baan en een financiële bijdrage. Dat is niet te veel gevraagd. Ik ben 35 en moet aan mezelf denken. Oranje kan mij goed gebruiken, denk ik. Met mijn 249 interlands heb ik een bepaalde status, veel ervaring en ik kan met druk omgaan. In een jonge ploeg kan die routine belangrijk zijn. Dan zeg ik: bekijk ieder naar zijn waarde en trek niet één lijn.” Vandaag staat er een gesprek tussen Robben en Bouwer op het programma.

Vies spelletje

Het vertrek bij Swift is voor Robben geen afscheid met een traan, maar wel met een somber gevoel. “Die zes jaar hier zijn voor mij erg belangrijk geweest en ik denk ook voor Swift. Dan doet het me pijn dat er een vies spelletje met me is gespeeld. Nee, ik wil niet natrappen, maar van clubliefde is geen sprake. De club heeft veel van mij veel geëist, ik heb veel teruggegeven. Als Oranje niks wordt, hoop ik dat een andere club me een aanbod doet. Maar wel een goed aanbod, anders hoeft het niet. Het is topsport. Komt er geen club, dan is handbal voor mij over.”

Robben kreeg een publiekswissel, één minuut voor tijd (“Dat deed me wel wat”), net als Coko en Szilagyi. De laatste twee lieten zich na afloop nog even op de schouders nemen. Robben niet; die wilde niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden