Emotie blijft achter in boeiend 'Palm Springs'

Theater

Palm Springs

***

Een voorstelling die zich afspeelt "tegen de achtergrond van de Amerikaanse politiek", aldus het programmaboekje. Dat moet bijna wel actueel en relevant theater opleveren. DelaMar Producties staat bekend om zijn luchtige voorstellingen. Maar in deze onthutsende tijden, waarin theater meer dan ooit wordt geacht ertoe te doen, wil ook deze producent zijn voorstellingen meer urgentie geven.

Regisseur Antoine Uitdehaag koos voor het stuk 'Palm Springs', de vertaling van 'Other Desert Cities' (2010) van de Amerikaanse Jon Robin Baitz, geschreven met de aanslagen op de Twin Towers in het geheugen.

Vaste hoofdrolspeelster Tjitske Reidinga speelt de ietwat getroebleerde schrijfster Brooke Wyeth. Ze heeft een boek geschreven over het grote drama dat haar en haar familie al zo lang achtervolgt, en komt met Kerst naar huis om het te laten lezen. Haar ouders, Republikeinen tot op het bot en persoonlijke vrienden van de Reagans en de familie Bush, en haar jongste broer Trip (aandoenlijk gespeeld door Frederik Brom), een tv-producent, reageren zoals te verwachten heftig op het boek, waarin ze niet al te rooskleurig worden afgeschilderd. Vader Lyman (een goedige Han Kerckhoffs) wil de lieve vrede bewaren, maar zijn angst voor wat bevriende partijleden zullen denken, overheerst. De inwonende Tante Silda (een hilarische Ria Eimers), zus van moeder Polly (een keiharde, verzuurde Geert de Jong), blijkt Brooke van informatie te hebben voorzien, wat de verhoudingen nog verder op scherp zet. Maar zijn de feiten wel bekend? En kan Brooke de gevolgen van haar boek wel echt overzien?

Palm Springs is een echt Amerikaans stuk, met snelle dialogen en (vaak nogal flauwe) kwinkslagen. Het legt allerlei verbanden tussen de geschiedenis en de actualiteit, de rechtse ouders en de linkse kinderen en tante.

Vooral het psychologische inzicht in hoe de ouders zo extreem Republikeins hebben kunnen worden, hoe ze de oorlogen in Vietnam en Irak oprecht kunnen goedkeuren, is interessant. Maar Palm Springs is in eerste instantie een familiedrama waarin de relatie tussen ouders en dochter centraal staat. En daarin zit nu juist een gemis. Want hoe goed Reindinga en haar medespelers ook zijn, hun onderlinge strubbelingen komen vooral in gesproken woord en te weinig in hun interactie tot uitdrukking. Hierdoor blijft het verhaal op een rationeel niveau hangen en komen de echt emotioneel ontroerende momenten te veel uit de lucht vallen. Dat is jammer, want Palm Springs is intrigerend en behoort zonder twijfel tot de betere voorstellingen van regisseur Uitdehaag bij DeLaMar producties.

www.delamar.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden