Elf jaar heen en weer geslingerd

Mauro Manuel wordt op 15 november 1992 geboren in Angola.

In 2002 zet zijn moeder hem op het vliegtuig naar Portugal. Hij komt vervolgens terecht in Nederland, waar zijn halfzus hem opvangt. Maar na een half jaar meldt Mauro zich op tienjarige leeftijd als alleenstaande minderjarige asielzoeker bij de politie. Hij wordt ondergebracht bij een pleeggezin in Budel en daarna bij zijn huidige pleegouders in Oostrum en sinds kort Eindhoven. Het gezin heeft geprobeerd hem te adopteren, maar doordat Mauro's ouders nog leven, bleek dat problematisch.

In 2007 wordt Mauro's eerste asielaanvraag afgewezen.

In 2009 doet Mauro een verzoek om een verblijfsvergunning op grond van artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (kort gezegd: op grond van het recht op eerbiediging van het gezinsleven).

De rechtbank in Amsterdam bepaalt op 4 oktober 2010, verwijzend naar het Kinderrechtenverdrag, dat Mauro recht had op een permanente verblijfsvergunning. Tegen dit vonnis tekent minister Gerd Leers (asiel en integratie, CDA) hoger beroep aan.

De Raad van State heeft het vonnis in juni 2011 uiteindelijk vernietigd omdat de rechtbank 'op de stoel van de IND had gezeten'. Een inhoudelijk oordeel over het eerdere vonnis is daarbij niet gegeven.

In juni 2011 doet Mauro mee met een demonstratie van kinderrechtenorganisatie Defence for Children. Hij voetbalt samen met Kamerleden op het Plein in Den Haag om aandacht te vragen voor zijn zaak. Hij krijgt de steun van veel Kamerleden, ook die van VVD en CDA.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden