EK-zilver is voor Susan Krumins de bevestiging dat ze veel meer kan dan ze ooit had durven dromen

Beeld REUTERS

Meer struikelend dan lopend kwam ze over de finish, maar Susan Krumins boekte woensdagavond wel het beste resultaat uit haar carrière: EK-zilver op de 10 kilometer.

De laatste meters is haar lichaam alleen nog maar aan het overleven. Susan Krumins weet niet hoe ze het voor elkaar moet krijgen. Ze struikelt, strompelt, valt voorover richting de finish. Haar ogen puilen uit, om na de eindstreep uitgeput neer te storten op de blauwe tartanbaan, zielsgelukkig met de een van de beste prestaties uit haar carrière. Krumins pakt zilver op de 10.000 meter op de EK in Berlijn. Ze finisht negen seconden achter de geboren Keniaanse Lonah Chemtai Salpeter, die nu voor Israël loopt. De Zweedse Meraf Bahta kwam als derde over de eindstreep.

Krumins is zo vermoeid, dat ze omhoog geholpen moet worden om haar tweede plek te vieren. Er komt een bruine beer naar haar toe, de mascotte van het toernooi. Hij trekt haar omhoog. Krumins strompelt naar de tribune, waar iemand haar een Nederlandse vlag geeft. Ze drapeert de vlag om haar schouders. Wankelend op haar benen groet ze het publiek.

Krumins is kapot, maar dat maakt haar nu niets meer uit. Het EK-zilver is voor haar de bevestiging dat ze veel meer kan dan ze ooit had durven dromen. De 32-jarige atlete was vaak ‘best of the rest’. Op Olympische Spelen en wereldkampioenschappen was ze geregeld de beste atlete uit Europa achter de Keniaanse wereldtoppers. Mooi, maar Krumins wilde meer.

Pijn

Ze wilde af van haar bijnaam, die vertaald vanuit het Engels luidde ‘Susan-achtste-plek’, een verwijzing naar de vier keer dat ze op rij achtste werd op WK’s en Olympische Spelen. De loopster, voor haar huwelijk in 2016 met de Australische atleet Andrew Krumins bekend als Susan Kuijken, leerde de afgelopen jaren pijn lijden.

Op de vele hoogtestages leerde ze sterven van de pijn. Het gevoel dat ze in haar benen voelde bij de laatste meters, herkende ze. Tegen de NOS vertelde Krumins woensdag vlak na haar race dat haar broertjes haar een ‘mooie stervende zwaan’ noemen als ze kapot gaat tijdens een wedstrijd. Ze herkende haar stervende zwaan woensdag in het olympisch stadion in Berlijn, een van haar favoriete steden. Ze wist dat ze met die extreme pijn over de finish kon komen. Daarom gaf ze in de eindfase van de wedstrijd nog wat extra gas, om de nummer drie niet het idee te geven dat ze nog dichterbij kon komen.

Ze liep haar 10.000 meter met veel lef. Titelverdedigster Yasemin Can sloeg al snel een gat met de rest van het veld. Krumins liet zich niet verleiden om mee te gaan. Ze liep haar eigen tempo en liep het gat naar de kopgroep dicht toen Can het hoge tempo niet vol kon houden. Krumins kon Salpeter niet meer achterhalen, maar ze hield haar in het oog en finishte in 31.52,55.

Vertrouwen

Tijdens de race ging er van alles door haar hoofd. Toen het zwaar werd dacht ze aan het lange traject dat ze moest afleggen nadat ze vorig jaar geblesseerd raakte aan haar voet. Krumins, die in 2014 in Zürich al een keer EK-brons haalde op de 5000 meter, had veel geduld nodig op de weg terug naar een gezond lijf. Ze mocht niet lopen en deed alternatieve trainingen op de fiets en in het zwembad.

In de aanloop naar de Europese titelstrijd in Berlijn liep ze geen 10.000. Haar goede prestaties op de kortere afstanden gaven toch het vertrouwen in een goede afloop. Vorig jaar werd ze op de WK in Londen al een keer vijfde op de 10.000 meter. Met die plek neemt ze geen genoegen meer. Susan Krumins wil niet meer de beste van de rest zijn. Later in de week hoopt ze nog in actie te komen op de 5000 meter.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden