EK doet vals spel-affaire herleven

Op de valreep kon ik u vorige week melden dat het team voor het WK (om de Bermuda Bowl) in oktober van dit jaar bestaat uit Jansma-Verhees, De Wijs-Muller en Bakkeren-Bertens. Een logische keuze, gezien de formidabele prestatie, een gouden plak, die de heren leverden op het afgelopen EK. Vooral voor Bakkeren-Bertens was de uitverkiezing een aangename verrassing, want zij hadden tot aan het EK een matig seizoen. Weinig mensen hadden hen dan ook getipt in hun favoriete opstelling (er waren slechts zes goede inzendingen!).

Henk Willemsens

Los van alle oranje-euforie hangt als een grauwe deken de vals spel-affaire van het Italiaanse sterrenpaar Buratti-Lanzarotti op het EK boven ons hoofd. Niet alleen voor de betrokkenen zelf, maar voor de gehele bridgesport is dit een enorme dreun.

De zaak is verre van simpel. Op grond van dit ene geval (Buratti volgde een inferieure speelwijze door in een ¿ sle¿ B voor te spelen, nadat zijn partner met vingersignalen de juiste speelwijze zou hebben doorgeseind) is het bewijsmateriaal 'dun', maar de dubieuze reputatie van dit heerschap heeft zeker een rol gespeeld. De zaak ligt nu bij de FIGB (de Italiaanse bridgefederatie). Wat we hiervan kunnen verwachten, laat zich raden als u de rest van dit artikel leest. Wie overigens denkt dat heel Italië op zijn kop staat, vergist zich deerlijk. Op de site van de FIGB vind je met moeite een paar regels die aan het hele geval gewijd worden. Onbegrijpelijk! Stel je bent ten onrechte beschuldigd, dan ga je toch tot het uiterste om je onschuld aan te tonen? De gelatenheid waarmee de Italianen deze affaire over zich heen laten komen, past totaal niet bij de Italiaanse volksaard en zou dus een teken kunnen zijn dat hier echt iets aan de hand is!

De zaak van de Italianen doet denken aan het laatste grote vals spelschandaal, de Reese (1913-1996)-Schapiro (1909-2002) affaire uit 1965, beter bekend als de Buenos Aires-affaire. In Buenos Aires vond de Bermuda Bowl plaats en Reese-Schapiro kwamen daar uit voor Groot Brittannië. Er ontstond daar een rel toen Reese-Schapiro eveneens beschuldigd

werden van vingersignalen. Het aantal gestrekte vingers waarmee ze hun kaarten vasthielden zou gecodeerd het aantal hartens aangeven. Een saillant detail: nu wordt er met schermen gespeeld, destijds niet, dus toen was het 'gemakkelijker'om de kluit te belazeren.

Ook toen werd de zaak 'doorverwezen'naar de 'thuisfederatie', in dit geval de BBL (de Britse bridgefederatie). Hoe onhandig dit was zou pas een jaar later blijken. De BBL stelde weliswaar een grondig gerechtelijk (!) onderzoek in, maar kwam na bijna een jaar van onderzoek tot de conclusie dat het bewijsmateriaal niet hard genoeg was en dus werd tot ieders verbazing 'not guilty'uitgesproken. De WBF (World Bridge Federation) daarentegen was unaniem van mening dat Reese-Schapiro wel schuldig waren en dat de BBL zich had moeten richten tot het bepalen van de juiste strafmaat. Elke technische discussie verzandde in een welles-nietes spelletje, zoals deze. Schapiro had als oost deze hand:

Hij opende hiermee en antwoordde 1SA, waarop Schapiro niet ¿ herbood, maar 2 © ! Verdacht volgens Truscott (de aanklager, die er zelfs een heel boek over schreef, the Great Bridge Scandal), je herbiedt alleen 2 © als je weet dat je partner de hartenkleur heeft. Integendeel, zegt Reese, 2 © is het enige juiste (?) bod, omdat anders de hartenfit verloren zou kunnen gaan. Bovendien, als oost de vijfkaart harten van west had geweten dan had hij toch wel 1 © geopend? Ook had west wel direct 2 © geboden als hij van de vierkaart harten in oost had geweten.

Om zijn onschuld aan te tonen komt Reese met deze hand (zie diagram 1). Een onbestaanbaar eindcontract als je van elkaar weet hoeveel hartens je hebt! Truscott slaat terug met dit spel (zie diagram 2).

Een wel heel veilige 2 © psyche van Schapiro als je weet dat je partner maar een doubleton harten heeft. Reese werpt natuurlijk tegen dat hij zelf wel 2 © had gepsycht als hij had geweten dat oost een doubleton harten had gehad.

Zo ontstond er een patstelling die drie jaar duurde (in die tijd speelde Reese-Schapiro niet). Daarna vond men dat de lange duur van hun uitsluiting voldoende straf was en mochten ze weer deelnemen.

Tot op de dag van vandaag is de waarheid nog steeds een geheim gebleven, maar daarin lijkt nu verandering te komen! In het juli-nummer van bridgemagazine IMP verschijnt een artikel met een postume bekentenis van Reese!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden