Eindelijk omarmen de Amerikanen 'soccer'. Maar snappen ze het wel?

Beeld uit de wedstrijd tussen Portugal en de VS. Beeld anp
Beeld uit de wedstrijd tussen Portugal en de VS.Beeld anp

Het Amerikaanse elftal heeft vandaag verloren van Duitsland, maar heeft zich toch geplaatst voor de achtste finales. Het succesvolle optreden van Team USA past bij de gestage opmars van 'soccer' in de Verenigde Staten. Maar die opmars gaat wel gepaard met enig onbegrip.

De Brazilianen zijn uiteraard in de meerderheid, in de stadions van de Wereldkampioenschap. Maar de op één na grootste fanschare? Nee, dat zijn niet niet de Argentijnen, of een andere Zuid-Amerikaanse natie, laat staan een van de Europese deelnemende landen. Amerikaanse voetbalfans kochten in totaal bijna 200.000 kaartjes, en staan daarmee op de tweede plaats.

Ook in de Verenigde Staten zelf is het momenteel voetbal wat de klok slaat: alle grote nieuwssites berichten regelmatig over de wedstrijden op het WK, en de televisie-uitzendingen trekken meer kijkers dan ooit. Dat was wel eens anders: de VS is toch van oudsher het land waar basketball, honkbal en vooral American Football populair zijn. Sporten waar de rest van de wereld dan weer de schouders over ophaalt.

WK 1994
Dat begon te veranderen toen de VS in 1994 ineens het WK mochten organiseren. Alexi Lalas, destijds een van de smaakmakers van het elftal, herinnert zich dat de Amerikaanse voetballers destijds het gevoel hadden dat ze niet zozeer de tegenstanders moesten imponeren, als wel het eigen publiek.

Die noodzaak is steeds kleiner. Alle grote nieuwsmedia berichten over het WK, en de Amerikanen kijken ook naar de wedstrijden. De finale van het WK 2002 trok in de VS nog 11,1 miljoen kijkers, vier jaar later steeg dat naar 17 miljoen, en vier jaar geleden waren dat er ruim 24 miljoen. Om de uitzendrechten van de komende twee WK's brak een heuse bidding war los tussen Fox Sports en ESPN, uiteindelijk gewonnen door die eerste zender.

Een poll uit 2011 laat een gemengd beeld zien. Als je vraagt naar de favoriete sport van Amerikanen, komt voetbal op een respectabele vierde plaats. Met perspectief: want vooral jongeren houden ervan. Maar als je vraagt aan de mensen of ze überhaupt fan zijn van de sport, dan blijkt minder dan de helft van de Amerikanen dat, en zakt voetbal terug naar de zevende plek op de ranglijst.


Kortom, het zal nog wel even duren voor voetbal echt mainstream is. Amerikanen kijken er vooral naar omdat ze het als een patriottische plicht zien, volgens een sportcolumnist. Net zoals ze ook op de Olympische Spelen sporten volgens die ze in de vier jaar ervoor en erna geen blik waardig gunnen.

Wennen
Amerikanen moeten misschien ook wel wennen aan een sport waarin ze niet de baas zijn, zoals in de drie grote Amerikaanse sporten. Het leidt tot veel onbegrip bij Amerikaanse journalisten. Want, oh, al die nepduiken van al die aanstellers op het veld! Dat doen wij Amerikanen niet. En waarom voeren ze bij het voetbal niet gewoon precieze tijdwaarneming in, vraagt de New York Times zich in een ander stuk af?

De Nigeriaans-Amerikaanse schrijver Teju Cole, tevens fanatiek voetbaltwitteraar, ergert zich aan die betweterigheid. 'Thanks, we don't want it fixed!'

In een artikel probeert hij zijn landgenoten de schoonheid uit te leggen van de verkeerde beslissingen waarvan het voetbal aan elkaar hangt. Juist de rommeligheid en de subjectiviteit laten de sport leven: ze zijn een bron voor verhalen die nog generaties lang worden verteld. "We hadden die wedstrijd kunnen winnen, als we maar..."

Zonder al die scheidsrechterlijke dwalingen zou je slechts verliezen omdat je nou eenmaal minder goed was dan de tegenstander. Dat past misschien bij de Amerikaanse mentaliteit. Maar het is ook "een veel eenzamer manier om te verliezen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden