Eindelijk eens een goede film over de RAF

Deze maand gaat in Duitsland een film over de RAF in première, meldt Pffff, alweer de RAF? Weer dat verhaal over Andreas Baader en zijn lief Gudrun Ensslin die uit woede over de oorlog in Vietnam en de oud-nazi’s die carrière maakten in de Bondsrepubliek?

„Niets in de geschiedenis van de Bondsrepubliek kreeg zo veel aandacht als de Rote Armee Fraktion, een teken voor de rust in dit land”, schrijft het blad terecht.

Alleen heeft het ’Baader-Meinhof-Komplex’ (regie Uli Edel, scenario Bernd Eichinger) er echt iets aan toe te voegen.

Want dit is nu eens een film zonder mythen, zonder een ’zekere sympathie’ die afbreuk deed aan eerdere RAF-films en boeken, noteert Dirk Kurbjuweit in een lang artikel.

In een van die vorige films, in ’Baader’ van Christopher Roth uit 2002, is Andreas Baader zelfs een held geworden. Geen gevaar voor de rechtsstaat deze Baader, meer een stoere desperado, een cool icoon van de radical chic, die strips en BMW’s veel interessanter vindt dan Marx.

En Ulrike Meinhof kwam er altijd uit als een intellectueel die wilde voorkomen dat het nazisme Duitsland weer in zijn greep zou krijgen. En dat ze daarmee eigenlijk wel een punt had.

Maar aan het eind is er alleen barbarij, en van daaruit bezien is Meinhof de copywriter van de barbarij, aldus Kurbjuweit. „Woorden over de RAF zijn er al genoeg, maar de belangrijkste beelden ontbraken nog, de beelden van de daden.”

Het Baader-Meinhof-Komplex toont hoe het geweest zou kunnen zijn toen Brigitte Mohnhaupt de bankier Jürgen Ponto van dichtbij in zijn woonkamer doodschoot. „Tot nu toe”, vervolgt Kurbjuweit, „verbleven dit soort soort scènes in het rijk van de verbeelding. Daar kon iedereen zich zelf naar eigen goeddunken beduvelen.”

Het bloed is nu onontkoombaar, de aanslagen zijn gefilmd vanuit het perspectief van de slachtoffers: de kijker zit bij hen als het ware in de auto en ziet daarna de 12, 20, 50 kogelinslagen in het lijk.

Verder in Der Spiegel aandacht voor ’de vrome conservatief’ Sarah Palin en de Britse voetbalclub Manchester City. Die is gekocht door Mansoer bin Sajid, de sjeik uit Aboe Dhabi die nog even probeerde Klaas-Jan Huntelaar voor 40 miljoen euro in te lijven. Het topvoetbal raakt uit balans , zo luidt de sombere conclusie.

Ook veel Sarah Palin in Newsweek, Time en The Economist.

Wat gelooft Sarah Palin precies, zo vraagt Newsweek zich af. Palin werd gedoopt in het ijskoude Little Beaver Lake in Alaska toen ze 12 was als lid van een Assembly of God church. Hier ligt de nadruk op een sterke intieme band met God, die onderhouden wordt via de Heilige Geest.

Het verbaast het blad niet dat ’iemand die is gevormd in zo’n milieu’ zichzelf en haar eigen mogelijkheden hoog aanslaat, omdat haar van jongs af aan is bijgebracht dat God een plan met haar kan hebben.

Time schrijft in een welwillender portret dat Palin wel erg vroom is, maar heus niet alles door een religieuze lens bekijkt: ze begrijpt dat ze zoveel mogelijk kiezers moet aanspreken. Zo weerstond zij als burgemeester van het inmiddels al bijna legendarische Wasilla de roep om vroegere sluitingstijden van de cafés.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden