Eindelijk een hoofdprijs voor tennisster Simona Halep

Simona Halep uit Roemenië omarmt de beker na het winnen van de finale van Roland Garros. Beeld EPA

Simona Halep begon dramatisch aan haar finalepartij op Roland Garros, maar veroverde mede door haar vechtersmentaliteit toch haar eerste grandslamtitel. 

Simona Halep is niet de enige toptennisster die lang heeft moeten wachten op haar eerste grandslamtitel. Chris Evert bijvoorbeeld verloor drie finales, voordat ze zich in 1974 kroonde tot kampioene van Roland Garros. Zaterdag lukte het Halep eindelijk ook. Met een overwinning op Everts Amerikaanse landgenote Sloane Stephens (3-6, 6-4, 6-1) brak de 26-jarige Roemeense de ban.

Het juk van drie verloren grandslamfinales lag als een loden last op de schouders van Halep. Vooral het verlies van vorig jaar in Parijs achtervolgde haar maanden en deprimeerde haar, erkende ze vóór Roland Garros. Tegen Jelena Ostapenko leidde Halep toen met 6-3 en 3-0, totdat ze bevangen raakte door de spanning en zich liet overrompelen door het alles-of-niets-tennis van de jonge Letse.

De sympatieke tennisster uit Constanta kreeg zaterdag de steun van het publiek op het Court Philippe Chatrier. Met de martelgang van vorig jaar in gedachten had ze de gunfactor van de toeschouwers. Het ‘Si-mo-na, Si-mo-na’ rolde voortdurend van de tribunes.

“Nummer één zijn zonder grandslamtitel voelt niet honderd procent”, zei Halep na de winst op Stephens, vorig jaar nog nummer 957 van de wereld na een voetoperatie.

Blijdschap

Mocht Halep meedoen aan een loterij, dan zal ze altijd op eindcijfer 8 gokken. In 1978 won haar huidige manager Virginia Ruzici als laatste Roemeense tennisster in Parijs een grandslamtitel, in 2008 veroverde Halep het juniorenkampioenschap op Roland Garros en in 2018 schreef ze aan de Avenue de la Porte d’Auteuil haar naam bij op de lijst met grandslamwinnaressen.

Na de triomf op Stephens klom Halep naar de box met vrienden en familie. Ze omhelsde onder anderen de legendarische Roemeense oud-turnster Nadia Comaneci en Ruzici, die ze haar motivator en inspirator noemde. Uiteraard werd ook coach Darren Cahill in de feestvreugde betrokken. De Australiër die zich vorig jaar zo had zitten verbijten tijdens de verloren finale tegen Ostapenko.

“Hij had tegen mij gezegd: je gaat de baan op en denkt alleen maar aan de titel”, zei Halep over Cahill. De coach, die in het verleden werkte met onder anderen Lleyton Hewitt, Andre Agassi en Andy Murray, prees de vechter in zijn pupil. “Er wordt gezegd dat het mooier is om je bestemming te bereiken over een hobbelige weg dan over een snelweg. Dat is precies wat er is gebeurd.”

Slechte start

Halep kende een dramatische start tegen Stephens, die al haar voorgaande zes finales had gewonnen, waaronder de US Open 2017. Met haar geweldige voetenwerk, haar complete slagenarsenaal en haar tactisch inzicht leek ze in Parijs lange tijd op weg die honderd procent score in finales te handhaven. Met trage, goed geplaatste ballen haalde ze de vaart uit de rally’s en hardhitter Halep had daar geen antwoord op.

De Amerikaanse schreef de eerste set met 6-4 op haar naam en nam in de tweede set een 2-0 voorsprong. Halep leek opnieuw ten onder te gaan aan finalestress. Ze prentte zich in dat ze meer moest ontspannen en dat haar foutenlast omlaag moest. De Roemeens wierp de schroom van zich af en pakte vier games op rij, waarvan twee zonder punt tegen. De finale werd een boeiend gevecht, met prachtige rally’s tussen twee tennissters die het verdedigen tot kunst hebben verheven.

Stephens, de eerste Amerikaanse Roland Garrosfinaliste die niet naar de naam Williams luistert sinds Jennifer Capriati in 2001, kwam terug tot 4-4, maar daarna was het woord aan Halep. De extreme wil om te winnen en haar vechtersmentaliteit gaven haar een extra stoot adrenaline. Ze pakte zeven games op rij en gooide na het winnende punt, een return van Stephens in het net, de armen bevrijd in de lucht.

“Ik had in de laatste game moeite met ademhalen”, zei Halep. “Ik zei tegen mezelf dat het nu niet meer mis mocht gaan. Dit voelt echt geweldig. Vanaf het moment dat ik ging tennissen droomde ik ervan om Roland Garros te winnen.” In haar 32ste grandslamtoernooi mocht ze dan eindelijk de Coupe Suzanne Lenglen omhoog houden. En iedereen in Parijs gunde het haar.

Lees ook: In vijf stappen moet Nederland naar de top van het tennis

Het Nederlandse tennis moet beter. KNLTB-directeur Jacco Eltingh komt met een stappenplan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden