Eindelijk burenruzie!

Hoever moet je gaan, zingen Frans Halsema en Jenny Arean. Hoever moet je gaan om in IJsland door de politie te worden doodgeschoten? Ver kennelijk. Al die jaren gebeurde er niks: pas afgelopen maandag ging iemand te ver. Een man in Reykjavik werd door de politie doodgeschoten omdat hij zijn buren met een geweer bedreigde. Het was voor zover de IJslanders het zich kunnen heugen voor het eerst dat zoiets gebeurde. De boze buurman zal de geschiedenis ingaan. Het klonk allemaal alsof we bij de zondeval aanwezig waren, breaking news: Man en vrouw plukken appel en kleden zich in dierenvellen. Of: Eerste mens ontdekt zonde! Het is ook een bevestiging van de oude waarheid: geen nieuws goed nieuws.

Dat er niet eerder door de politie op IJsland iemand was doodgeschoten was nooit nieuws. Pas nu dat wel is gebeurd haalt het de kranten. Ik moest denken aan het eilandje Pitcairn, in de Stille Zuidzee. In mijn jeugd werd dat altijd voorgesteld als een voorbeeld van zevendedagsadventistenvrede. Natuurlijk wist niemand waar het precies lag en wat er precies gebeurde tot een tijdje geleden ineens duidelijk werd dat het daar een enorm incestueuze bende was: Pitcairn in last! Vrede is niet interessant. Vrede is voor mensen die niet tegen opschudding kunnen.

In de film 'Rain Man' weigert de autist Raymond Babbitt in Amerika met een gewone Amerikaanse luchtvaartmaatschappij naar Las Vegas af te reizen, omdat zulke toestellen wel eens neerstorten. Hij wil alleen met de Australische maatschappij Qantas vliegen, want die hebben een vlekkeloze reputatie als het om ongelukken gaat. Vrede en vlekkeloosheid zijn voor autisten. Inmiddels mogen we dus IJsland welkom heten in de bond van gevallen staten. Het land is natuurlijk nog maar een beginneling; ongeveer op hetzelfde moment hoorden we dat in een Mexicaans massagraf met slachtoffers van drugsoorlogen geen 33 maar 64 lichamen bleken te liggen. Een gevorderde zondaar, Mexico. Je kreeg uit het IJslandse bericht ook de indruk dat de plaatselijke politie het zo helemaal niet bedoeld had, een ongelukkige schotenwisseling in een poging de opgewonden buurman te overmeesteren, maar daar koopt de geschiedenis niks voor: de eerste politiedode is gevallen, bedoeld of niet. IJsland ontdekt dodelijke burenruzie!

Intussen toont het bericht ook aan hoe wisselvallig de geschiedenis kan zijn en dat er altijd hoop is op bekering en verbetering. Vijftien eeuwen geleden stonden de IJslanders en andere Vikingen nog te boek als barbaren die plunderend en verkrachtend de Europese kusten brandschatten. Over de IJslandse pionier Erik de Rode, die in de tiende eeuw Groenland koloniseerde, lezen we dat hij in 982 van IJsland verbannen werd omdat hij een buurman gedood had die eerder een paar slaven van hem vermoord had. IJsland, land van moord en slavernij! Wie weet komt het ook in Irak, Syrië en Afghanistan ooit zover, dat mensen zich niks meer kunnen herinneren van het bloeddorstige verleden en je in de krant het bericht leest: eerste politieslachtoffer in Afghanistan. Dat is het toch nog min of meer hoopvolle nieuws uit IJsland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden